ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ. ΑΥΤΟΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ !!!

Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τι έχει συμβεί και τι ακριβώς έγινε με το ΠΑΣΟΚ. Ο λόγος για τους υπάρχοντες και τους προαλειφόμενους αρχηγούς και αρχηγίσκους !
Λες και δεν έχουν αντιληφθεί, πως το κόμμα ξέμεινε από βάση, από τις κοινωνικές δυνάμεις που χρόνια ολόκληρα το στήριζαν και συμπορεύτηκαν μαζί του...
Αν ήταν να συγκεράσεις κόμματα και σχηματισμούς από τα πάνω, θάχαμε, τώρα, καμιά διακοσαριά !...
Βενιζέλοι, Λοβέρδοι κι όσοι άλλοι ονειρεύονται ρόλους πρωταγωνιστικούς, καλά θα κάνουν να σκύψουν στα πεπραγμένα τους, τα διαχρονικά, να κάνουν τις διαπιστώσεις τους, να κάνουν, πρώτα απ΄ όλα, την αυτοκριτική τους και μετά να ρωτήσουν, "σεμνά και ταπεινά" : υπάρχει κάποιος που μπορώ να εκφράσω ?
Κάποιος ή καμπόσοι, σίγουρα θα υπάρξουν, αλλά πολλοί, που να μπορούν να στηρίξουν το σημερινό ΠΑΣΟΚ ή κάποιο άλλο κόμμα τους, είναι ξεκάθαρο, πως δεν θα βρεθούν, όσα κόλπα κι αν υπάρξουν κι όσα καλοπιάσματα ή ξεγελάσματα κι αν επιχειρηθούν.
Οι, άκριτοι, θιασώτες και οι υλοποιητές της άτεγκτης νεοφιλελεύθερης πολιτικής του ξεχαρβαλώματος της Ελλάδας και της επαναφοράς του Έλληνα και στη φτώχεια και στο ραγιαδασμό, έχουν ξεμείνει, ήδη, "τρεις κι ο κούκος" και δεν τους παίρνει να διασπαστούν περισσότερο !...

Γρηγόρης Ψαριανός: Έγραψα σχετικά γι αυτόν πριν τις εκλογές του Ιούνη . Σήμερα,του αρνήθηκαν ακόμα και την πίτσα

• 356

   

Πανελλήνια συγκίνηση προκάλεσε η αποκάλυψη των δραματικών στιγμών που έζησε ο βουλευτής Γρηγόρης Ψαριανός.

Σύμφωνα με το newpost.gr, ένα βράδυ ο Γρηγόρης, αποκαμωμένος από τον καθημερινό αγώνα που δίνει από κοινού με τον Φώτιο – Φανούριο από το μετερίζι της κυβερνώσας αριστεράς, πήγε να βάλει μια μπουκιά στο στόμα του.

Συγκεκριμένα επέλεξε το τρέντυ φαγάδικο Colibri στην οδό Αναπαύσεως, στην αριστερή εργατούπολη του Μετς.

Για κακή του όμως τύχη στο ίδιο σημείο υπάρχει πιάτσα ταξί.

Και η πιάτσα δεν μόνο είχε ταξί αλλά και ταξιτζήδες. Οι οποίοι ως γνωστόν δεν μπορούν να κατανοήσουν το μεγαλείο της αριστεροσύνης του Γρηγόρη.

Έτσι, οι οδηγοί ταξί πήραν στο κυνήγι τον άτυχο βουλευτή, με αποτέλεσμα ο μαχητής της αριστεράς να φύγει άπραγος και – κυρίως – νηστικός.

Γι αυτό .....τα μάτια σας δεκατέσσερα !!!!

Άλλη μία υπόσχεση της εσωτερικής Τρόικας μετά την επαναδιαπραγμάτευση που γίνεται πραγματικότητα !!!

ΝΔ - ΠΑΣΟΚ έφαγαν τις συντάξεις !!!

Υποχρεώθηκαν τελικά να το ομολογήσουν επισήμως και ενώπιον της Βουλής: ΠΑΣΟΚ και ΝΔ υπό την ηγεσία των Ευάγγελου Βενιζέλου και Αντώνη Σαμαρά «λήστεψαν» τα ασφαλιστικά ταμεία της χώρας μας με το μεγαλοφυές «κούρεμα» που υποτίθεται ότι θα μείωνε το ελληνικό δημόσιο χρέος απέναντι στους ξένους!

Πριν από το περιβόητο «κούρεμα» των ομολόγων του Δημοσίου της 12ης Μαρτίου 2012, βάσει των στοιχείων της Τράπεζας της Ελλάδας που διαβιβάστηκαν στη Βουλή από τον Υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα για να απαντηθεί ερώτηση που είχε υποβάλει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Μητρόπουλος, η συνολική αξία των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που κατ΄επιταγήν του νόμου ήταν υποχρεωτικά κατατεθειμένα στο.......

Κοινό Κεφάλαιο της Τράπεζας της Ελλάδος, ανερχόταν σε 18,7 δισεκατομμύρια ευρώ.

Σήμερα, μετά το αναγκαστικό «κούρεμα» κατά 53,5% όλων αυτών των ομολόγων, χάθηκαν αμέσως 8,3 δισεκατομμύρια. Οι απώλειες όμως δεν σταματούν εκεί, καθώς άλλο ένα 32% της αξίας των ομολόγων που κατείχαν τα ασφαλιστικά ταμεία αντικαταστάθηκε με νέα «ομόλογα – σκουπίδια» του ελληνικού Δημοσίου που λήγουν μάλιστα μετά από…..20 έως 30 χρόνια.

Μόλις το 15% της αξίας των ομολόγων που είχαν τα ασφαλιστικά ταμεία αντικαταστάθηκε με διετή ομόλογα υπό την εγγύηση του ευρωπα¬ίου μηχανισμού στήριξης. Μόνο τα ομόλογα αυτά όντως αξίζουν όσο και η ονομαστική τους αξία.

Όπως είναι ευνόητο, κανένα ασφαλιστικό ταμείο δεν είναι σε θέση να κρατήσει μέχρι το… 2042(!) το αργότερο ή μέχρι το 2021 το νωρίτερο (!) τα «ομόλογα – σκουπίδια» που του πάσαραν εξαναγκαστικά οι Σαμαράς και Βενιζέλος. Είναι υποχρεωμένο να τα πωλήσει οπωσδήποτε νωρίτερα στη δευτερογενή αγορά ομολόγων, να τα «σκοτώσει» δηλαδή όσο όσο, όπως λέμε στη λαϊκή γλώσσα.

Αυτά τα σκουπιδόχαρτα όμως δεν πιάνουν ούτε το… 20% (!) της ονομαστικής τους αξίας.

Τα Ταμεία δηλαδή χάνουν τουλάχιστον το… 80% (!) της αξίας των ομολόγων του Δημοσίου που τους έδωσαν με το ζόρι Βενιζέλος και Σαμαράς.

Τελικά, τα ομόλογα που έχουν σήμερα στα χέρια τους τα ασφαλιστικά ταμεία, από 18,7 δισ. ευρώ που άξιζαν προ «κουρέματος», σήμερα αξίζουν μόνο… 4,7 δισεκατομμύρια, αν τα ρευστοποιήσουν! Η κυβέρνηση τους έφαγε 14 ολόκληρα δισεκατομμύρια, τα τρία τέταρτα, το 75% των αποθεματικών τους!

Με άλλα λόγια, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ οδήγησαν όλα τα ασφαλιστικά ταμεία σε ουσιαστική χρεοκοπία. Χρεοκοπημένα ταμεία όμως σημαίνει ότι δεν έχουν λεφτά να δίνουν συντάξεις! Είναι τόσο τραγικά απλό.

Φωνάζαμε κι εμείς τον Φεβρουάριο -Μάρτιο και εξηγούσαμε στους αναγνώστες μας ότι έτσι που γινόταν το «κούρεμα», το φθινόπωρο θα ήταν αναπότρεπτη νέα μείωση των συντάξεων – όπως και γίνεται. Πώς θα ήταν δυνατόν να συνεχίσουν τα ασφαλιστικά ταμεία, τα περισσότερα των οποίων ήταν ήδη προβληματικά προ «κουρέματος», να δίνουν τις ίδιες συντάξεις αφού η κυβέρνηση τους άρπαξε το 75% των αποθεματικών τους; Είναι μαθη¬ματικά αδύνατον.

Αυτή είναι η αιτία του δυσεξήγητου για πολλούς μένους της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη εναντίον των συνταξιούχων, παρ’ όλο που είναι πασίγνωστο ότι η με¬γάλη πλειοψηφία τους ψήφισε υπέρ της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές του Ιουνίου, όπως άλλωστε και σε εκείνες του Μαΐου.

Φυσικά, όλες αυτές οι «ληστείες» των μισθών, των συντάξεων, των εισοδημάτων εν γένει του ελληνικού λαού, όπως και το φορολογικό του «γδάρσιμο», σε τίποτα δεν βελτιώνουν τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. «Μη βιώσιμο» χαρακτηρίζουν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, καθώς το 2020 θα ξεπερνάει το 150% του ΑΕΠ, δύο νέες μελέτες του ΚΕΠΕ και του ΙΟΒΕ, τα αποτελέσματα των οποίων έγιναν γνωστά αυτή την εβδομάδα.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ
Εγκατέλειψαν τα ομόλογα

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ «σκουπιδόχαρτα» έχουν καταντήσει φυσικά τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου, μετά και τον όλεθρο που υπέστη οποιοσδήποτε είχε τέτοια ομόλογα στην κατοχή του κατά το «κούρεμά» τους που έφτασε σε απώλειες της τάξης του 80% (!) της αξίας τους. Χαρακτηριστική είναι η παντελής εγκατάλειψή τους και από τις ασφαλιστικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας.

Ενώ πριν από μόλις δύο χρόνια οι ασφαλιστικές εταιρείες είχαν το 50% του ενεργητικού του επενδυτικού τους χαρτοφυλακίου σε ελληνικά ομόλογα, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει πέσει στο……. 6,5%! Όπου φύγει φύγει δηλαδή για να γλιτώσουν τα λεφτά τους.

Γιώργος Δελαστίκ

ΠΗΓΗ: Έθνος

ΠΟΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ;

Με περισσότερη γλαφυρότητα δεν θα μπορούσε να δοθεί απάντηση στο παραπάνω ερώτημα παρά μόνο από τον μέγα νομοθέτη τον Σόλωνα. (βλέπε εικόνα)

Όταν λοιπόν ο Σόλων  αισθάνθηκε ότι ο Πεισίστρατος (που ήταν συγγενής του) είχε σκοπό να αναλάβει την εξουσία και να εφαρμόσει τυραννία στην Αθήνα, προκειμένου να ξυπνήσει τους Αθηναίους και να ματαιώσει τα σχέδια του Πεισίστρατου, πήρε το δόρυ και την ασπίδα του και όρμησε στη συνέλευση του Δήμου.
Κρατώντας το δόρυ και την ασπίδα, προειδοποίησε τους πολίτες για τα σχέδια του Πεισίστρατου και δήλωσε ότι ο ίδιος προτίθετο να σταθεί στο πλευρό της πόλης, λέγοντας τα εξής λόγια:
"Αθηναίοι, από άλλους σας είμαι σοφότερος και από άλλους σας πιο γενναίος.  

Σοφότερος από αυτούς που δεν...... αντιλαμβάνονται την απάτη του Πεισίστρατου και πιο γενναίος από αυτούς που ενώ το ξέρουν, σιωπούν από φόβο".
Και τα μέλη της Βουλής που ήταν με το μέρος του Πεισίστρατου, έλεγαν πως ο Σόλωνας είναι τρελός.
Ο Πεισίστρατος τελικά έγινε τύραννος και ο Σόλων αυτοεξορίστηκε, φιλοξενούμενος στην αυλή του Κροίσου.

Από την εξορία του, έγραψε στους Αθηναίους τα εξής:

Από δική σας δειλία κι αμυαλιά σας χτυπούν οι φουρτούνες.
Όχι μομφές στους Θεούς, δεν είναι φταίχτες.
Εσείς οι ίδιοι αρματώσατε τούτους εδώ και τους τρανέψατε τόσο.
Κι έτσι απ' αυτά, στην πικρή πέσατε τώρα σκλαβιά.
Ίδια αλεπού περπατάει πονηρά ο καθένας σας χώρια,
μα όλοι σαν πάτε μαζί, τότε σας πιάνει αμυαλιά
Οι γαλιφιές σας πλανεύουν και δίνετε πίστη στα λόγια,
όμως καμιά προσοχή στα έργα δεν δίνετε εσείς.

ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΩΝ – «ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ»

Προεκλογικά ο Μεσσήνιος Πρωθυπουργός δήλωνε και δεσμεύονταν αναφορικά με τα μέτρα των 11,5 δισ. ευρώ ότι : δεν θα υπάρξουν νέοι φόροι ούτε νέα οριζόντια περικοπή στις συντάξεις και επεσήμανε πως δεν τίθεται θέμα περικοπής του 13ου και του 14ου μισθού, ενώ επανελάμβανε ότι τα 11 δισ. περικοπών που θα χρειαστούν για τα επόμενα δύο χρόνια θα προέλθουν κυρίως από περικοπή σπατάλης. Επιπλέον ομιλούσε για την αποκατάσταση των πολύ χαμηλών συντάξεων και των πολυτεκνικών επιδομάτων και διαλαλούσε ότι δεν θα μειωθούν περισσότερο μισθοί και συντάξεις. Μερικούς μήνες αργότερα πλήρης ανατροπή των θέσεών του. Τα νέα μέτρα πλησιάζουν αν δεν ξεπερνούν τα 20 δισ. όπως υπολογίζεται. Εξαφάνιση των δώρων, ό,τι είχε απομείνει από αυτά και είχε την δυνατότητα ο κόσμος να «βουλώνει» καμιά τρύπα (π.χ.  τέλη κυκλοφορίας), νέες μειώσεις στους μισθούς αφού ακούγεται ότι θα μειωθεί ο εισαγωγικός μισθός στο δημόσιο, οπότε θα συμπαρασύρει προς τα κάτω όλους τα μισθολογικά κλιμάκια, νέες μειώσεις στις συντάξεις αντί για αποκατάσταση των χαμηλών συντάξεων, τσεκούρι στα πολυτεκνικά επιδόματα για να ενισχυθεί η Ελληνική οικογένεια. Κυκλώνας που σαρώνει ό,τι απέμεινε. ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΜΕ ΟΣΑ ΕΛΕΓΕ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ. Ο λαός στο έλεος του Θεού. Θα μου πείτε «όπως στρώνεις έτσι κοιμάσαι», αλήθεια είναι. Πολλοί φίλοι μου λένε : Ποια η διαφορά του από τον ΓΑΠ ; Απαντήστε μόνοι σας. Αδυσώπητο κυνήγι του απλού καθημερινού πολίτη. Στο τέλος δεν θα του έχει απομείνει ΤΙΠΟΤΑ. Το δυστύχημα της χώρας είναι ότι παθαίνουμε χωρίς να μαθαίνουμε. Πάντα οι ίδιοι. Άντε τώρα να πιστέψουμε ότι θα μας βγάλουν από την κρίση.
Όποιος επιθυμεί να διαβάσει την ομιλία, έστω και κατόπιν εορτής, στο λινκ που ακολουθεί : 

Ολόκληρη η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά

Ότι και να γράψεις για τους αγύρτες δημοσιογραφίσκους είναι λίγο .....

Ο Νίκος Μπογιόπουλος για την συγκυβέρνηση: «Ζήτω»!

«Τη συγκυβέρνηση (σ.σ.: της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ) τη θέλουν τριών ειδών συμφέροντα:

Πρώτον, το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Δεύτερον, τη στηρίζουν όλα εκείνα τα συμφέροντα και οι συντεχνίες που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε στην Ελλάδα και τρίτον την προτιμούν όσοι εντός και εκτός χώρας θέλουν την αυριανή κυβέρνηση αδύναμη και ελεγχόμενη».

Αντώνης Σαμαράς, 7/4/2012

*

«Δεν θέλω να συγκυβερνήσω με το ΠΑΣΟΚ και δεν συμφέρει τον ελληνικό λαό να γίνει τέτοια συγκυβέρνηση, συμφέρει μόνο το ΠΑΣΟΚ για να πέσει στα μαλακά, συμφέρει τη διαπλοκή και τα εξωθεσμικά κέντρα».

Αντώνης Σαμαράς, 3/5/2012

*

«Απέναντί μας λοιπόν έχουμε όχι ένα κεντροδεξιό μέτωπο, αλλά το μέτωπο της καθαρήςκαι σκληρής δεξιάς, της «καραδεξιάς» (…). Μια συσπείρωση ακραίων στην πλειοψηφία τους στοιχείων, που επανέρχονται στην κοίτη τους στο όνομα μιας μικροπαραταξιακής επιδίωξης. Εχουμε απέναντί μας τον κ. Σαμαρά και το κόμμα του (…)».

Ευάγγελος Βενιζέλος, 25/5/2012

*

«Δεν θα γίνουμε το αριστερό άλλοθι της προωθούμενης συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ».

Φώτης Κουβέλης, 3/5/2012

***

Κατόπιν αυτών δεν έχουμε παρά να αναφωνήσουμε:

«Ζήτω» και η …συνέπεια,

«ζήτω» και η …αξιοπιστία,

«ζήτω» και τα …σταράτα λόγια

των ταγών της αστικής κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας!

Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τι θα ξαναψηφίσω στις 17 του Ιούνη;

Δεν πρόφτασε να κλείσει η πρώτη βδομάδα μετά τις εκλογές της 6^ης του Μάη και τα λεγόμενα κόμματα των μνημονίων αλλάξανε τροπάριο και λέγανε τώρα ότι δεν τα θέλουνε τάχα μου πια (τα μνημόνια!) και για να αποφύγουν τον «σκόπελο Τσίπρα», Σαμαράς και Βενιζέλος υποστήριξαν πως πρέπει να κάνουμε επαναδιαπραγμάτευση. Μια επαναδιαπραγμάτευση που πριν από τη απειλή των εκλογικών αποτελεσμάτων, υποστήριζαν πως δεν μπορεί να γίνει.

Θέλουν λέει να τα επαναδιαπραγματευθούν –παρέα με τον ΣΥΡΙΖΑ όμως.!!!

Παράξενο δεν ακούγεται; Και κατηγορούν τον Τσίπρα, που πήρε ένα αυξημένο ποσοστό και πέρασε το ΠΑΣΟΚ επειδή ακριβώς υπήρξε από την αρχή και δηλωμένα «αντιμνημονιακός», 

ότι «δεν συνεργάζεται» με αυτούς που υπέγραψαν  τα  μνημόνια και «θα μας καταστρέψει», θα μας πάει στη δραχμή, θα μας...........πτωχεύσει, δεν θα έχουμε να φάμε ούτε μπομπότα πια οι κακόμοιροι -και διάφορα άλλα.
Ουρλιάζουν στα κανάλια πως απειλούνται οι Τράπεζες και η ρευστότητα. Πως ο Στρατούλης θα εθνικοποιήσει τις καταθέσεις . Ποια ρευστότητα και ποια αποθεματικά των Τραπεζών;

Δεν θέλω να επιχειρηματολογήσω υπέρ του Τσίπρα, του Κουβέλη ή του Καμμένου. Απλώς θεωρώ κατάντια για την Δημοκρατία να γυρνάμε στην δεκαετία του 50,όταν ο φόβος μην μας πάρουν οι κομμουνιστές τις περιουσίες και τις γυναίκες μας, χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθεί το παρακράτος και να γίνουν οι άνθρωποι υποχείρια.

Αυτή η «Δημοκρατία» των εκβιασμών, δημιούργησε το πελατειακό κράτος, τη διαφθορά και τους «εθνικούς» κλέφτες. Αυτές οι τεχνητές απειλές δημιούργησαν την Ελλάδα της υποτέλειας, της Ψωροκώσταινας και τελικώς της αναξιοπρέπειας.

Από την άλλη, δεν ξέρω αν ο Τσίπρας μπορεί και πώς, να κυβερνήσει, αλλά ξέρω καλά, όπως το ξέρει όλη η χώρα ποιοι μας κυβέρνησαν και πώς.

Κοντολογίς ο Τσίπρας λέει ΟΧΙ , εγώ δεν συνεργάζομαι με το κόμμα του ΓΑΠ που κυβέρνησε όπως ο Άκης, ο Τσουκάτος κλπ και μας είχε πάει στο ΔΝΤ πριν καν εκλεγεί, ούτε με το κόμμα του Σαμαρά που μας κυβέρνησε όπως ο Ρουσόπουλος με τις ευλογίες του Εφραίμ ή ο Αβραμόπουλος που είχε παραγγείλει 50.000.000 εμβόλια για μια χώρα 10.000.000 κατοίκων (λέμε τώρα ένα ελαφρύ παραδειγματάκι για να μην το παραβαρύνουμε).

Προχωράτε μόνοι σας το δρόμο που ξέρατε. Εγώ κατέβηκα στις εκλογές και ζήτησα την ψήφο του κόσμου για να αμφισβητήσω και να διαπραγματευτώ και, εν ανάγκη, να τα καταργήσω και μονομερώς τα μνημόνια. Δεν λέει ψέματα. Αυτά που έλεγε λέει.

Οι άλλοι λένε ψέματα – και νομίζουν ότι θα τα χάψουμε για άλλη μια φορά, έτσι καλοσυνηθισμένοι που είναι στην απάτη.

Αλλά δεν θέλουνε να προχωρήσουνε και μόνοι τους –γιατί ΠΑΣΟΚ με Κουβέλη και ολίγη από  Νουδούλα, κάνουνε μια χαρά κυβέρνηση. Ξέρουνε όμως ότι θα πρέπει να μας τσακίσουνε στα μέτρα τον άλλο μήνα κιόλας - και δεν θέλουνε να μείνει ούτε ΕΝΑΣ ασφαλής και «απ’ έξω»  (την Αλέκα δεν την μετράνε, είναι σαν τις μούμιες στο μουσείο του Καϊρου).

Θέλουνε τον Τσίπρα συνυπεύθυνο. Γιατί είναι πια φανερό ότι είναι εν δυνάμει (πιθανός) πρωθυπουργός μια ευρείας αριστεράς που θα διαμορφωθεί από τις καινούργιες ανάγκες, τις σημερινές, τις εδώ και τώρα. Που διαμορφώνεται ήδη –αν δεν έχει ήδη διαμορφωθεί και περιμένει τις εκλογές που έρχονται, ξεψαρωμένη πια, να εκφραστεί.
Να σας πω την αμαρτία μου όταν είδα κι’ εγώ τον κ. Στρατούλη να μου λέει για τις τράπεζες και τον ίδιο τον Τσίπρα να ζητάει από τους πολιτικούς αρχηγούς κομμάτων (που καλώς ή κακώς τιμούσε ο λαός επί δεκαετίες με την ψήφο του) «υπογραφές μετανοίας» - τα πήρα στο κρανίο…..

Σκιάχτηκα λοιπόν και με τον Στρατούλη και με έναν άλλον κύριο, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, που νόμιζε πως είχαν στηθεί οι γκιλοτίνες στην Ομόνοια επειδή ο Αλέξης (ναι, «ο Αλέξης» – και ας κινδυνεύω από τις φτηνές ειρωνείες μερικών από σας ότι είναι «νόστιμο παλικάρι» και γι’ αυτό τον υπερασπίζομαι), επειδή ο Αλέξης –λέμε!-  κερδίζει σιγά-σιγά την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Ναι, το ομολογώ –σκιάχτηκα :
Αλλά μετά συνήλθα και μάλιστα γρήγορα. Γιατί τον ψήφισα τον Τσίπρα;

 Γιατί ΔΕΝ θέλω πια τους άλλους.

Θέλω να φύγουνε, να πάνε σπίτι τους. Ήδη την Κυριακή 6 Μαΐου φύγανε πολλοί και δεν θα ξαναγυρίσουνε ποτέ στα έδρανα της Βουλής –τους εύχομαι ειλικρινά τα καλύτερα και να χαρούνε ό,τι έβγαλε ο καθένας στην πλάτη μας –μακριά από μας μονάχα και ό,τι θέλουνε ας κάνουνε. Και γιατί θα τον ξαναψηφίσω και με τα δύο χέρια –χωρίς να σταυρώσω κανέναν όπως έκανα και την πρώτη φορά;

Να σας το πω χοντρά:

Κυβέρνησαν πρωθυπουργοί που έπαιζαν playstation στου Μαξίμου και φόραγαν βραχιολάκια ισορροπίας Power Balance και δεν μπορούν αυτοί που έχουν ένα άλλο προβληματισμό; 

Μπορούσαν υπουργοί που έκαναν τους νόμους περί ευθύνης υπουργών, τους εκλογικούς νόμους, τους νόμους που αμνηστεύουν κλέφτες, υπουργοί που ήταν οι ίδιοι κλέφτες και δεν μπορούν άλλοι;

Τσίπρα λοιπόν θα ξαναψηφίσω

Γιατί αυτός θα μας ξεκολλήσει. Αυτός, ναι, θα διαπραγματευτεί.

Μπορεί να μην μιλάει Αμερικάνικα σαν τον Γιώργο τον Βαγγέλη και τον Αντώνη – δεν κάνει όμως κωλοτούμπες ούτε στα Ελληνικά, ούτε στα Γερμανικά, ούτε στα Ρώσικα (και αυτό δεν χρειάζεται μεταφραστή). Και για ό,τι πράγματι χρειάζεται μεταφραστή, εκεί στα headquarters υπάρχουν οι καλύτεροι. Δεν θα κολλήσουμε εκεί. Τα είδαμε και τα Harvard  και τα Yale και τις Οξφόρδες. Αυγά α-λα-κοκ χλιαρά με ασπράδι που δεν έσφιξε (λίγο γλοιώδες το παράδειγμα αλλά συγχωρέστε με, αυτή η εικόνα μου ήρθε με τα σπουδαγμένα, τόσο πολύ πια, παλικάρια -που μας στείλανε εδώ που είμαστε σήμερα).
Αλέξη λοιπόν και πάλι Αλέξη.

Μπράβο του που επιμένει. Θα γίνει πρωθυπουργός πιο σύντομα απ’ ότι είχα φανταστεί.

Γιατί;

Γιατί δεν είναι κότα. 

                                                                                                ger

ΩΦΕΛΙΜΟΣ ο κύριος ΨΑΡΙΑΝΟΣ ....... για τα παιδιά μας !!

Ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι αυτό το είδος του βαθύτατα συστημικού «αριστερού» που ευδοκίμησε κατά τη διάρκεια της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ και του ΚΛΙΚ. Ντεμέκ αιρετικός και εναλλακτικός δημοσιογράφος που «αμφισβητούσε» το σύστημα -πάντα από μέσα- και διασκέδαζε τα λαμόγια και τις χαζογκόμενες που τον παρακολουθούσαν.

Τις τελευταίες δεκαετίες, υπήρξαν πολύ «αριστεροί» και «αναρχικοί» που έκαναν επάγγελμα τον αριστεροαναρχισμό τους. Πλήρωνε καλά η «επανάσταση».

Ήταν πολύ σημαντικό για τους νταβατζήδες της διαπλοκής να διαθέτουν στα ΜΜΕ τους μερικούς χαριτωμένους και ακίνδυνους «επαναστάτες». Το τέλειο άλλοθι για τις κομπίνες τους.

Άκουγε στο αυτοκίνητο ο πασόκος τον σύντροφο Ψαριανό, αισθανόταν πάρα πολύ επαναστάτης και ξεχνούσε πως ο ίδιος κάνει εμπόριο λευκής σαρκός και φέρνει Βουλγάρες για τα κωλόμπαρα.

Ήταν πάρα πολλοί αυτοί οι επαναστάτες ακροατές και έπρεπε να εκφραστούν κι αυτοί οι καημένοι, οπότε ο Ψαριανός βρέθηκε στη Βουλή.

Κι επειδή ο Ψαριανός είναι παντογνώστης και παντός καιρού , συνέχισε την καριέρα του στα κανάλια των νταβατζήδων.

Ψευτομαγκιές, φωνές, τσαμπουκάδες και -γενικά- μια γηπεδική κατάσταση που τόσο γοητεύει τους Νεοέλληνες.

Βέβαια, το σύστημα που ανέδειξε όλους αυτούς τους αριστερούς που νοιάζονταν μόνο για την πάρτη τους κατέρρευσε και οι Ψαριανοί βρίσκονται ξαφνικά μπροστά στον κίνδυνο να γίνει κυβέρνηση η Αριστερά. Τρομακτικό για έναν αριστερό να γίνει κυβέρνηση η Αριστερά.

Έξαλλος ο Ψαριανός που την πάτησε και βρέθηκε έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ (επειδή ονειρευόταν να γίνει υπουργός σε συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) έχει φρικάρει εντελώς. Και δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Που θυμίζει τραμπούκο της Δεξιάς. Τύφλα να έχει ο Βορίδης.

Διαφωνώ με όσους κατηγορούν τον Γρηγόρη Ψαριανό για την στάση του.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι πάρα πολύ χρήσιμος τόσο για την ελληνική κοινωνία όσο και για την Αριστερά.

Τον βλέπεις, τον ακούς και καταλαβαίνεις τι δεν είναι ένας αριστερός – ένας αριστερός δεν μπορεί να είναι ιδιωτεία, έπαρση και ψευτομαγκιά.

Τον βλέπεις και ξέρεις τι δεν θέλεις να γίνεις στη ζωή σου.

Όταν πεθάνει ο Ψαριανός, να του κάνουν άγαλμα.
Για να μαθαίνουν τα παιδιά μας τι δεν πρέπει να γίνουν στη ζωή τους.

Η ΧΩΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ.

Η χώρα, η Κοινωνία δεν μπορεί να ανακτήσει μια αυθεντική παραγωγική σχέση με την πολιτική διαμέσου της ανακύκλωσης της νομενκλατούρας της  Ν.Δ. του ΠΑ.ΣΟ.Κ, της ΔΗΜ.ΑΡ κλπ.. Η ανακύκλωσή τους σημαίνει ανακύκλωση των αδιεξόδων και της αυτοκαταστροφικότητας. Επί δύο δεκαετίες περίπου Εξωθεσμικοί και Εξωελλαδικοί κύκλοι ανακύκλωναν κομμάτια της νομενκλατούρας του ΠΑΣΟΚ, ό,τι πιο παλιό υπήρχε, παρουσιάζοντάς το ως νέο. (Όρα Άκης, Ψευτοεκσυγχρονισμός, Γιωργάκης, Βενιζέλος ). Η ανακύκλωσή τους, η επιβολή τους ταυτίσθηκε με την πορεία της χώρας προς το Βάραθρο. Μετά την εξάντληση αυτού του γραφειοκρατικού καριερίστικου, μη παραγωγικού μορφωτικού πολιτικού υλικού, άρχισε η ανακύκλωση των εφεδρειών των διαφόρων κομματιών της μεταπολιτευτικής νομενκλατούρας της λεγόμενης αριστεράς. Δεν χρειάζεται έρευνα. Είναι πολύ ορατό ότι η νομενκλατούρα αυτή είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση με αυτήν του ΠΑΣΟΚ. Ίδιο γενετικό, κύρια μορφωτικό υλικό.

Έτσι εξηγούνται οι πολύμορφες ορατές και αόρατες συγκλίσεις τους. Ίδιες είναι και οι μέθοδοι ανακύκλωσής τους από τους ίδιους κύκλους. Είναι η τρίτη, μάλλον η τέταρτη προβολή του ίδιου φιλμ.

Η χώρα, όμως, δεν μπορεί να διανύσει ακόμη έναν αυτοκαταστροφικό κύκλο άλλων δέκα ή είκοσι χρόνων, ανακυκλώνοντας το παλιό, ένοχο, σκουριασμένο, άχρηστο υλικό που το παρουσιάζουν ως νέο, με νέο look. Διατηρώντας τις ίδιες παρασιτικές κλεπτοκρατικές δομές που την βύθισαν και την βυθίζουν στην καταστροφή.

Άλλες είναι οι ανάγκες και οι προσδοκίες της Ελλάδας και άλλες αυτών των δομών και κύκλων.

Η χώρα έχει ανάγκη μια αυθεντική πολιτική αναγέννηση από νέες πολιτικές δυνάμεις, από νέα, αληθινά νέα πολιτικά κινήματα, νέα πολιτικά κόμματα. Αυτό λέει η Επιστήμη. Αυτό θέλει η ιστορία.

Θέλει εκφραστές μιας πλούσιας Πολιτικής Παιδείας, μιας Ελληνικής Παιδείας. Σε ποιο από τα υπαρκτά κόμματα, κόμματα ταμεία, Δημόσια ταμεία, διακρίνει κανείς αυτά τα χαρακτηριστικά;  

Τι πρόβλεψαν, τι πραγματοποίησαν, τι πρότειναν, τι προτείνουν; Αφωνία, Απραξία, Φλυαρία και Πυροτεχνήματα.

Οι ηθοποιοί αυτού του φτωχού έως κωμικού, πολιτικού λεγόμενου  Θιάσου πρέπει να αποσυρθούν αντί να ανακυκλώνονται.

Άλλωστε βλέπουμε ότι το 40% των πολιτών (ένα μέρος είναι το πλέον καλλιεργημένο πολιτικά και μορφωτικά) , απέχει από τις εκλογές. Ένα άλλο εξ ίσου καλλιεργημένο κάνει διασπορά της ψήφου του σε μικρές ομάδες για να μην σταθεροποιήσει, κρυσταλλοποιήσει τις εφεδρικές νομενκλατούρες της μεταπολίτευσης και τις υποστεί.

Ή ψηφίζει κατά, διαμαρτυρόμενο για την μπλοκαρισμένη από τις ολιγαρχίες δημοκρατία μας και έτσι στερείται αντιπροσώπευσης, και πολιτικών θεσμών.

Εξ άλλου ένα είναι βέβαιο όπως και η ιστορία μας διδάσκει:

Υλικά καταστροφής δεν μπορούν να γίνουν υλικά δημιουργίας.

                                                                                                                                             ger

Υπάλληλος παίρνει κάθε μήνα επίδομα 6.000 ευρώ .

Κάντε θυσίες κορόϊδα Έλληνες. 

Σφίξτε κι άλλο το ζωνάρι και αφήστε τα πράσινα και τα γαλάζια παιδιά να τα κονομάνε!!

Δείτε πόσα.......παίρνει κάθε μήνα ως επίδομα αλλοδαπής μια υπάλληλος του Βασιλάκη Καϊλα της βουλής, και καθίστε να σας μειώνουν τους μισθούς και να σας κόβουν τις συντάξεις...

Άρχισαν πάλι τα όργανα του εκβιασμού και με την βοήθεια των εδώ εκπροσώπων τους απειλούν . Άραγε γιατί;

Πανικόβλητοι οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι χρεωκοπημένοι εγχώριοι υπεργολάβοι τους από το ορατό πλέον ενδεχόμενο να μην σχηματιστεί μνημονιακή κυβέρνηση συνεργασίας, ανακατεύουν ξανά την τράπουλα των εκβιασμών και απειλών.

Τρέμουν στην ιδέα μήπως προκύψει πατριωτική κυβέρνηση, χωρίς εκπτώσεις, δισταγμούς και εξαρτήσεις και θέσει επιτακτικά το θέμα της συνολικής επαναδιαπραγμάτευση των........

συμφωνιών της υποτέλειας.

Μην τους ακούτε! Δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ χωρίς την θέλησή της, όπως κατ΄ επανάληψη έχει υποστηρίξει η Λούκα Κατσέλη, αποκαλύπτοντας εμπεριστατωμένη έκθεση της ίδιας της ΕΚΤ IV / Dec 2009. LegalWorking Paper Series, που στοιχειοθετεί αυτή την άποψη.

Ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας του Αμβούργου, με απύθμενη ξεδιαντροπιά και θρασύτητα, έφθασε στο σημείο να προτείνει ευθέως τη μετατροπή της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό προτεκτοράτο!!!

Στον αντίποδα ο Ευρωπαίος επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ, εκτιμά ότι «ο ελληνικός λαός έχει φθάσει στα όριά του», προσθέτοντας πως οι προσπάθειες που ζητούνται από τις χώρες θα μπορούσαν να επανεκτιμηθούν.

«Οι Γάλλοι εξεγείρονται και οι Έλληνες επίσης. Και ήταν επιτέλους καιρός» σχολιάζει σε άρθρο του στην εφημερίδα NewYork Times ο νομπελίστας οικονομολόγος, Πολ Κρούγκμαν για τα αποτελέσματα των εκλογών σε Γαλλία και Ελλάδα.

Ο Πολ Κρούγκμαν τα βάζει με την επιμονή του Βερολίνου στην λιτότητα ως λύση για την κρίση χρέους στην ευρωζώνη και φέρνει το παράδειγμα της Ιρλανδίας, που αν και εφαρμόζει αυστηρά το πρόγραμμα περικοπών βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην ύφεση.

«Περιττό να πω ότι στους Γερμανούς δεν αρέσει αυτό το συμπέρασμα ούτε στην ηγεσία της κεντρικής τράπεζας. Θα επιμείνουν στις φαντασιώσεις τους για ευημερία μέσα από τον πόνο, και θα επιμείνουν ότι η συνέχιση της αποτυχημένης στρατηγικής τους είναι το μόνο υπεύθυνο πράγμα που μπορεί να γίνει. Αλλά φαίνεται ότι δεν θα έχουν πλέον την αδιαμφισβήτητη υποστήριξη από το Ελιζέ. Και ότι, είτε το πιστεύετε είτε όχι, σημαίνει ότι τόσο το ευρώ και το ευρωπαϊκό σχέδιο έχουν τώρα μία καλύτερη πιθανότητα επιβίωσης από ό,τι πριν από μερικές ημέρες νωρίτερα» σημειώνει ο νομπελίστας οικονομολόγος.

Αδέλφια αναγνώστες συναγωνιστές όπου και να βρίσκεσθε ιδεολογικά πρέπει να τελειώνουμε με τους δύο …. Αποφάσισαν χωρίς εμάς….θα προχωρήσουμε χωρίς αυτούς.

Η πολυδιαφημιζόμενη μεγάλη εβδομάδα από τους δύο υποτιθέμενους μεγάλους , όπου θα ανατρέπανε όλα τα προγνωστικά και θα μας έβαζαν στο μαντρί πήρε τέλος. Τίποτα απ ότι φαίνεται δεν άλλαξε.

Ούτε τα προγνωστικά ανατρέψαν (τουναντίον αυξήθηκαν τα ποσοστά ) ούτε για τη μοναδική συνταγή μας έπεισαν. Ούτε το χαρτί του εθνικού μας Άκη που οδηγήθηκε  στης φυλακής τα σίδερα (που σίγουρα ταιριάζουν και σε αρκετούς άλλους λεβέντες των δυο μεγάλων κομμάτων εξουσίας), μας έπεισε για τις αγαθές προθέσεις τους. Απεναντίας  εμπέδωσαν στη συνείδησή μας ότι:

Ο Άκης σηματοδοτεί  το τέλος μιας εποχής που καταταλαιπώρησε την αισθητική μας με την ξιπασιά της, την κενότητά της και το δήθεν της. Μιας εποχής που κατήργησε όλες τις ιεραρχίες στο όνομα ενός θολού σοσιαλιστικού εξισωτισμού. Ο γιός του οδηγού λεωφορείου μπορούσε να στέκεται δίπλα στον μεγάλο Αντρέα και να το παίζει Υπουργός και υποψήφιος δελφίνος του, όχι επειδή διέθετε τα τυπικά προσόντα της αξίας, ούτε επειδή διακρινόταν έστω από μια υποτυπώδη ευστροφία, αλλά επειδή ήταν το λαϊκό παιδί του οδηγού ενός λεωφορείου από μια λαϊκή γειτονιά της συμπρωτεύουσας και έτυχε να συναντήσει στη ζωή του τον μεγάλο Αντρέα. Απλά και καθημερινά υλικά για μια πετυχημένη συνταγή ζωής.

‘Ενας κυρίαρχος κοινωνικός ισοπεδωτισμός συνάντησε τα ισοπεδωτικά ήθη και τις λαϊκίστικες προκαταλήψεις  του σοσιαλιστή νομοθέτη, όπως πολύ εύστοχα θα σημείωνε και ο Μοντεσκιέ, και το εκρηκτικό μίγμα που προέκυψε δεν άργησε να δώσει τους πρώτους καρπούς του.

Μετριοκρατία σε όλες τις εκφάνσεις του δημόσιου βίου και ξιπασμένος νεοπλουτισμός στην ιδιωτική ζωή όλων όσων ευνοήθηκαν από τον κρατικοδίαιτο παρασιτισμό των προηγούμενων ετών . Ένα εμμονικό κόμπλεξ απέναντι στην ικανότητα και το πνεύμα, μια αποστροφή απέναντι στην ευστροφία.

Ό,τι δεν καταλαβαίναμε το απαξιώναμε. Και ό,τι μας ξεπερνούσε το αξιολογούσαμε αρνητικά και το απορρίπταμε.

Ανεχτήκαμε Άκηδες να μας κυβερνούν, σιωπήσαμε μπροστά στα τσιράκια του μεγαλοκαθηγητή που θεμελίωναν με προκλητικό τρόπο δικαίωμα ακαδημαϊκής ικανότητας, λουφάξαμε μπροστά στην πανεπιστημιακή πλεμπάγια των κομματικών φοιτητοπατέρων που έκανε άνω κάτω τα Πανεπιστήμια, χαριεντιστήκαμε με τους αμόρφωτους και τους άγλωσσους που μας αυτό-διοικούσαν και γενικώς, κρατήσαμε με τη συμπεριφορά και τις επιλογές μας τον πήχυ της δημόσιας καταξίωσης πολύ χαμηλά, μόνο και μόνο για να μπορέσουμε, είτε εμείς είτε οι κανακάρηδες και οι τσαπερδόνες μας, να τον ξεπεράσουμε.

Μαζί με την εποχή αυτή τελειώνουν και πολλές άλλες παράλληλες εποχές της ίδιας και απαράλλαχτης αισθητικής. 

Η εποχή που αρκούσε το νεύμα ή το ανασήκωμα του ώμου ενός Υπουργού  για να μπεις στο γραφείο του ξεβράκωτος και πειναλέος και να βγείς ματσωμένος και καταξιωμένος. 

Η εποχή του «ό,τι δηλώσεις είσαι» και της καφρίλας του κάθε τυχάρπαστου να κορδώνεται σαν γύφτικο σκεπάρνι στο άκουσμα της λέξης Πρόεδρος. 

Η εποχή που μπαζώναμε ρέματα, χτίζαμε όπου μας κάπνιζε, ρυπαίναμε όπου δεν χτίζαμε και με rooms to let πουλούσαμε λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι μου και πορευόμασταν με θέα τον 21ο αιώνα . 

Η εποχή που το «έτσι γουστάρω» ήταν το κυρίαρχο μότο μιας ολόκληρης κοινωνίας που έμαθε στην ανομία, τη συναλλαγή και τη ρεμούλα. 

H εποχή που το σβήσιμο της κλήσης συνιστούσε μαγκιά, αποτυπωμένη στο πρόσωπο του μαλάκα με εκείνο το κλασικό ύφος της επιτυχίας που έλεγε σε όλη την παρέα: «Κοιτάξτε με. Είμαι σπουδαίος. Σβήνω κλήσεις». 

Η εποχή που το «πρώτο τραπέζι πίστα» μοίραζε τίτλους ευγενείας και η έκβαση των λουλουδοπόλεμων καθόριζε τον νέο συσχετισμό δυνάμεων στην κραιπαλική ελίτ .

Αυτές οι εποχές έπρεπε να τερματισθούν πολύ πιο πριν από τις ………..               << χειροπέδες >> του Άκη.

Βαυκαλίζαμε, με κατανάλωση και θεσιθηρία, τις συνειδήσεις μας, για να μην εξεγερθούν μπροστά στη θέα του ηλίθιου, που διεκδικούσε την αιρετότητα ως άλλοθι για την ηλιθιότητά του και τώρα που αυτές αφυπνίστηκαν στεκόμαστε αποσβολωμένοι να κοιτάμε  το πολιτειακό τσαντίρι που φτιάξαμε. Και το δράμα μας είναι πως αποψιλώσαμε τόσο πολύ τον πνευματικό μας κόσμο από λογοτέχνες, ποιητές και φιλοσόφους  και παραδώσαμε τόσο αστόχαστα  την πολιτική μας, βορά στις αρπακτικές διαθέσεις του μεσαίου όρου ώστε να μην διαθέτουμε σήμερα τις ποιότητες εκείνες που θα κληθούν να κάνουν πράξη την αγωνία του ποιητή.

Να αφουγκραστούν, δηλαδή, τη μυστική βοή των άθλιων γεγονότων και να μας ορμηνέψουν για τα επόμενα βήματα που πρόκειται να γίνουν. 

Να απαιτήσουν έναν γενναίο μεταρρυθμιστικό σχεδιασμό για την επόμενη μέρα και να εποπτεύσουν, με την καθαρή ματιά τους, την υλοποίησή του. 

Να σταθούν απέναντι στη μετριοκρατία και τα κομματικά φερέφωνά της και να την ξεμπροστιάσουν μέσω της απλής σύγκρισης.  

Να δείξουν, επιτέλους, το δρόμο της πραγματικής ανάπτυξης στα εκατομμύρια των κατοίκων των μεγάλων αστικών κέντρων και να στηρίξουν, με τον λόγο τους,  ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο το οποίο θα έχει στο επίκεντρο τα χωριά και τις κωμοπόλεις της ελληνικής περιφέρειας και το οποίο θα βασίζεται στον πραγματικό μόχθο του πρωτογενή και του δευτερογενή τομέα και όχι στο αεριτζίδικο, που κοντεύει να μας γίνει δεύτερη φύση.

Δίχως, λοιπόν, στιβαρές πολιτικές ηγεσίες,  δωρικά αναστήματα του πνεύματος και ανθρώπους της πρώτης γραμμής καλούμαστε να πορευτούμε τα επόμενα δύσκολα χρόνια. 

Μόνοι απέναντι στους δαίμονες της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας που,  με τις επιλογές μας, τους αναδείξαμε σε γενικούς κουμανταδόρους της ζωής μας.

Μόνοι απέναντι σε μια κυρίαρχη νοοτροπία αρπαχτής που δεν προτίθεται να παραδοθεί αμαχητί.

Μπορεί ο Άκης να πήρε την άγουσα για τις φυλακές Κορυδαλλού, αλλά υπάρχουν πολλοί ακόμα Άκηδες εκεί έξω που πρέπει να ακολουθήσουν την ίδια διαδρομή.

Οι Εκλογές ήρθαν !!!!!!

Ας πάρουμε τα όστρακα του δήμου στα χέρια και ας αναγράψουμε πάνω σε αυτά  τα ονόματά τους. Μικρή κοινωνία είμαστε και γνωριζόμαστε όλοι πολύ καλά. Ξέρουμε ποιος μένει πού και πώς το απέκτησε. Ας ξαναγίνουμε «κυρίαρχοι επί του οστράκου» μήπως και φοβηθούν οι θρασύδειλοι και φύγουν από μόνοι τους.

Μήπως…….

Άλλως, ας μαυρίσουμε αυτούς που μαύρισαν τη ζωή μας και είπαν σε όλα ΝΑΙ…..

Ας χαράξουμε νέα πορεία με το ΣΥ. ΡΙΖ. Α τώρα πλέον πιο σοφοί και πιο έμπειροι για τον έλεγχο…

Με τα μάτια ανοιχτά και το χέρι στην καρδιά …….ξεκινάμε

Καλό Βόλι !!!!
                                                                                                 Ger

Δεν διάβασες !!!! ; Μήπως είσαι ο μόνος;

Τι να τους κάνουμε; ............................. Να τους διαγράψουμε;

Χωρίς λόγια !!!

Πατήστε ναι για μεγένθυση                                                                                   ger

Η εικόνα μιλά από μόνη της

Τι πρέπει να πράξει ένας νέος επιστήμονας στην Ελλάδα για να έχει τύχη να επιζήσει. !!!
Δυστυχώς έτσι που μας κατάντησαν είναι αναγκασμένος να πράξει ότι στην εικόνα ...τα πουλιά.

Για μία από τις πολλές συντάξεις του!

Ψάχνοντας διάφορα στο Διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μια ερώτηση του Γιάννη Βαρουφάκη προς τον κ. Λουκά Παπαδήμο. Συγκεκριμένα: “Αν ο κ. Παπαδήμος πραγματικά πιστεύει ότι εμείς οι Έλληνες πρέπει να δράσουμε με γενναιότητα, αποδεσμευόμενοι από τα κεκτημένα μας, τον καλώ να δώσει το παράδειγμα. Πώς; Παραιτούμενος από τη θέση του καθηγητή που κατέχει στο Τμήμα μου, σε κατάσταση αναστολής για πάνω από δέκα χρόνια, έτσι ώστε να μπορέσουμε να προσλάβουμε έναν νέο επιστήμονα για να διδάσκει τους φοιτητές μας. Μπορεί να χάσει ένα ευτελές μέρος της σύνταξής του, όμως με αυτή την κίνηση θα καθιστούσε πειστικότερες τις προτροπές του προς τους υπόλοιπους.”
Επειδή το θέμα ήταν σοβαρό, τηλεφώνησα στον κ. Βαρουφάκη για να διασταυρώσω την ακρίβεια της πληροφορίας που είχα εντοπίσει. Μου την επιβεβαίωσε και με πληροφόρησε πως τελικά ο κ. Παπαδήμος συνταξιοδοτήθηκε εφέτος, κρατώντας τη θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κενή για 13 ολόκληρα χρόνια, ώστε να εξασφαλίσει τη σύνταξη, μία από τις πολλές συντάξεις που θα έχει όταν με το καλό αποσυρθεί. Είχαν δίκιο τελικά αυτοί που κατοικούσαν στα χώματα που πατάμε πριν 2.500 χρόνια, όταν έλεγαν πως χωρίς την ανδρεία (με την έννοια της γενναιότητας) καμία άλλη αρετή δεν μπορεί να κατακτηθεί από τον άνθρωπο.
Avgi

………………………….............Χρονιά λοιπόν. Χρονιά δίσεκτου χρόνου. Και τι να πώ;

Αδέρφια, σ’ αυτή την δύσκολη μα όμορφη και λυτρωτική πορεία, πρώτα υγεία. Μετά πίστη για τις δύσκολες μάχες που βρίσκονται σε εξέλιξη και δύναμη γ’ αυτές που είναι μπροστά μας, γ’ αυτές που έρχονται….
Να παλέψουμε για την πατρίδα, εμείς, που δεν είμαστε αυτοί που την έχουμε φτάσει στο χείλος της καταστροφής.
Να παλέψουμε με όλους αυτούς τους παλιανθρώπους, τους αδίσταχτους, τα λαμόγια, τους νταβατζήδες.
Να τους στείλουμε, στα σκοτεινά κατάστιχα της Ιστορίας !!!
Να αντισταθούμε, στους γκεμπελίσκους της άθλιας και αδίσταχτης προπαγάνδας.
Στα λαμόγια της παραπληροφόρησης.
Στο συρφετό των νταβατζήδων.
Στους μιντιάρχες της παρακμής και αποβλάκωσης.
Στους πολιτικούς του μνημονίου της εξαθλίωσης και καταστροφής.
Στα κάθε λογής τσιράκια τους.
Επιτέλους ,να συναντηθούμε στις πλατείες, στους δρόμους, στα μονοπάτια της οργής.
Να τους ΔΩΣΟΥΜΕ να καταλάβουν, πως τα ψέματα τελείωσαν!
Τελικά να κάνουμε το 2012 δίσεχτο γι’ αυτούς.
Με όσα μέσα διαθέτουμε.
Μην τους φοβάστε αδέλφια.
Το σύστημα τους είναι σε παρακμή, σε σύγχυση, σε πανικό και θα αντισταθεί. Γνωρίζετε όμως τώρα ότι ο λαός είναι η δύναμη.
Άρα μας αρκεί «να τολμάμε να αγωνιζόμαστε, να τολμάμε να νικάμε».
Τίποτα άλλο. !!
ger

Τι θα πάρουμε φέτος;

Του Θ Τσιμπερδώνη

Η υπέρτατη θυσία: Δεν έκανε χημιοθεραπεία για να γεννήσει υγιές μωρό!

Είναι η ιστορία της Τζένι Λέϊκ η οποία είπε όχι στην χημιοθεραπεία για να γεννηθεί το μωράκι της υγιές και χωρίς κανένα πρόβλημα. Εκείνη, άφησε την τελευταία της πνοή 12 ημέρες αργότερα...

Η Τζένι Λέϊκ έφυγε ένα μήνα πριν κλείσει τα 18 της χρόνια. Είχε χτυπηθεί από καρκίνο στον εγκέφαλο και την σπονδυλική της στήλη. Λίγο πριν γίνουν οι διαγνώσεις έμαθε ότι είναι έγκυος.
Όταν οι γιατροί της είπαν ότι η χημιοθεραπεία ήταν η μόνη λύση τους ρώτησε για τις παρενέργειες στο μωρό. Και εκείνοι της είπαν ότι θα είναι μεγάλες. Μπορεί και ανεπανόρθωτες.
Δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. "Μπορεί εγώ να μην τα καταφέρω", είπε στους γονείς της, "αλλά θέλω το μωρό μου να γεννηθεί υγιές."
Προς το τέλος και ενώ η Τζένι έμπαινε στις μέρες της, έγινε η εισαγωγή της στο νοσοκομείο. Στις 09/11 γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι.
Οι δυνάμεις της πλέον την είχαν εγκαταλείψει. Ξαπλωμένη στο κρεβάτι ζήτησε από τη νοσοκόμα να σκύψει προς το μέρος της. Και της ψιθύρισε στ' αυτί:

"Εγώ το χρέος μου το έκανα. Νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Το παιδί μου θα έχει την καλύτερη τύχη", και ξεψύχησε.

Τώρα ο μικρός Τσάντ - Μαϊκλ μεγαλώνει στην αγκαλιά της γιαγιάς του, της μητέρας της Τζένι, η οποία έφερε 8 παιδιά στον κόσμο και έχασε το μικρότερό της. Κι όμως κάθε φορά που την ρωτούν για την δραματική αυτή ιστορία εκείνη επιμένει να λέει ότι δεν πρόκειται για δραματική ιστορία, αλλά για την υπέρτατη θυσία ενός ανθρώπου για το σπλάχνο του.

Ευτυχισμένο το νέο έτος; Τι ευχή να δώσω; Μια ψεύτικη ευχή;

Με αφορμή αυτό που διάβασα παραπάνω και είναι αναρτημένο σε τοίχο της Σεβίλης στην Ισπανία..... και μεταφράζεται :

 Η κοινωνία είναι κάπως έτσι:

Ο φτωχός δουλεύει

Ο πλούσιος τον εκμεταλεύεται

Ο στρατιωτικός φυλάει και τους δυο

Ο φορολογούμενος πληρώνει και για τους τρεις

Ο βαγαμπόντης ξεκουράζεται και για τους τέσσερις

Ο μπεκρούλιακας πίνει και για τους πέντε

Ο τραπεζίτης καταχράζεται και τους έξι

Ο δικηγόρος κοροιδεύει και τους επτά

Ο γιατρός σκοτώνει και τους οκτώ

Ο νεκροθάφτης θάβει και τους εννέα

Ο πολιτικός ζει στις πλάτες και των δέκα ...

Αναρωτήθηκα !!!!

Μήπως και  στη χώρα μου έτσι δεν εξελίχθησαν τα πράγματα και φθάσαμε εδώ που φθάσαμε;

Και αντί να βλέπουμε μια Ελλάδα, η οποία ανακτά τη θέση της στη Γεωγραφία και στην Ιστορία της περιοχής, και να έχει ένα ρόλο στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια σφαίρα, δυστυχώς, δεν υπήρξε η πολιτική ως πρόβλεψη και βλέπουμε μια Ελλάδα της παρακμής. Κι αυτό γιατί η πολιτική υπήρξε ως μικρή διαχείριση και κύρια πελατειακή ή, απλώς, ως διαμοιρασμός των δημόσιων εσόδων – μια πολιτική μικρών οριζόντων, ας το πούμε έτσι... Tον τελευταίο καιρό, ζούμε την πολιτική ως επίλογο και, μάλιστα, ως έναν παρακμιακό επίλογο.

Τίποτα άλλο !!

                                                                                                                                     ger

OI ΠΙΟ ΠΙΣΤΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΕΦΡΑΙΜ (ΚΛΙΚ)...

Καλά Χριστούγεννα. Μια ψεύτικη ευχή;

Του Γρηγόρη Καλφέλη *

Μπορεί η ευχή «Καλά Χριστούγεννα» να έχει εφέτος ένα αληθινό νόημα;
Ή υποκρινόμαστε μεταξύ μας φρικτά και ασύστολα; Οταν η φτώχεια κτυπάει πλέον αλύπητα την πόρτα πολλών Ελλήνων;
Δεν ξέρω! Πολλοί λένε ότι η λαμπερή χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα είναι απλώς στοιχείο της κουλτούρας ή του τρόπου ζωής (lifestyle) τον οποίο ζούμε.
Αλλιώς, γιατί κάθε Δεκέμβρη, αν και δεν πιστεύουμε πραγματικά στον Αϊ-Βασίλη , υπάρχει ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο σε κάθε σπίτι, ακόμα και σε δημόσια μέρη;
Οπως και να έχει το πράγμα, μπορεί εφέτος η ευχή καλά Χριστούγεννα να σημαίνει τίποτε ειλικρινές; Οταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί τόσο τρομακτικά οι φτωχοί, αυτοί που τρέφονται με τα συσσίτια, οι απόβλητοι, οι ζητιάνοι, αυτοί που σκύβουν στους τενεκέδες των σκουπιδιών για να πάρουν τα αποφάγια που πετάμε;
Φοβάμαι πώς όχι ! Και για την κατάντια μας αυτή μπορεί να ευθύνεται η πολιτική των δύο τελευταίων χρόνων, που αποδεκάτισε στην κυριολεξία τους πιο αδύνατους.
Μπορεί επίσης να ευθύνονται οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και τα σκάνδαλά τους. Μπορεί, τέλος, να ευθύνονται οι κυνικοί συμπολίτες μας (γιατροί, δικηγόροι κ. ά.) που φοροδιέφευγαν και έκλεβαν το κράτος ασύστολα .
Ομως, το αποτέλεσμα μετράει! Και το αποτέλεσμα αυτό μας κάνει να μοιάζουμε φρικτά με την ταξική αμερικανική κοινωνία, που έχει 40.000.000 ανθρώπινα όντα, τα οποία διατρέφονται καθημερινά και εξαρτώνται απόλυτα από τα συσσίτια των δήμων (ή την ελεημοσύνη των πλουσίων).
Και αυτό, ίσως, μας παροτρύνει να θυμόμαστε πάντοτε την καταπληκτική ομιλία του πανέξυπνου προέδρου Κλίντον, όταν μιλούσε στους αντίστοιχους «γκετοποιημένους» αμερικανούς, πριν από μια δεκαετία, λέγοντας χαρακτηριστικά τα εξής:
«Οι περιθωριακοί και οι απόβλητοι ζουν σε έναν ξεχωριστό κόσμο. Δεν ψηφίζουν, δεν εργάζονται, δεν αναφέρουν τη διάπραξη των εγκλημάτων, δεν στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο και μερικές φορές δεν έχουν καν τηλέφωνο για να δέχονται τηλεφωνήματα».
Αραγε σε αυτή τη φοβερή κατάσταση θέλουμε να φθάσουμε; Και δεν είμαστε πολύ μακριά, αν λάβω υπόψη μου το συσσίτιο του Δήμου Αθηναίων στις 18 Δεκεμβρίου 2011 («To Βήμα»).
Ουρές ολόκληρες που περίμεναν υπομονετικά για μια μερίδα φαγητό. Ανθρωποι κατεστραμμένοι, που κάποτε είχαν δουλειά. Ο ένας επί δεκαεπτά χρόνια μουσικός παραγωγός στην ελληνική ραδιοφωνία. Ο άλλος εργάτης σε οικοδομές χωρίς δουλειά. Και τόσοι άλλοι!
Πώς μπορούμε, λοιπόν, να πούμε καλά Χριστούγεννα σε αυτούς τους συνανθρώπους μας που υποφέρουν;
Και από την αντίθετη πλευρά υπάρχει ένας άλλος λαμπερός και φοβερός κόσμος! Αυτοί που θα κάνουν πολυτελείς χριστουγεννιάτικες διακοπές στα διάσημα ελβετικά χιονοδρομικά κέντρα, οι βουλευτές που πλούτισαν και έβγαλαν (σύμφωνα με τον Τύπο) τα λεφτά τους σε ξένες Τράπεζες, οι τραπεζίτες και οι επιχειρηματίες (που δεν πλήρωσαν ούτε ένα τσακιστό ευρώ για την κρίση) και οι άπληστοι φοροφυγάδες που θα στρώσουν ένα πλούσιο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.
Υπό αυτές τις συνθήκες ποια είναι η ελπίδα για το μέλλον; Ενα καινούργιο είδος αλληλεγγύης που γεννιέται στην πατρίδα μας, απέναντι σε αυτούς τους ταλαιπωρημένους Ελληνες που νοιώθουν υπαρξιακά χαμένοι, λόγω της κρίσης.
Εθελοντικές οργανώσεις, δίκτυα ανταλλαγής τροφίμων, κοινωνικά παντοπωλεία και άλλες δράσεις από ανθρώπους και φορείς που αναπληρώνουν- όσο μπορούν- το κατεδαφισμένο κράτος κοινωνικής πρόνοιας!
Παρόλα αυτά η ευχή καλά Χριστούγεννα εφέτος ειδικά, δεν θα είναι και τόσο αυθεντική! Γιατί;
Γιατί η απίστευτη εξαθλίωση που υπάρχει στη χώρα θα μας θυμίζει συνεχώς τους αξέχαστους στίχους του Παλαμά: «Σβυσμένες όλες οι φωτιές, οι πλάστρες μέσ’ στη Χώρα… Τα χέρια είναι παράλυτα και τα σφυριά παρμένα…» !
Τίποτε άλλο!

ΥΣ Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής στο Α.Π.Θ

Απεβίωσε ο Λευθέρης Αθανασιάδης

Πέθανε ο Λευτέρης Αθανασιάδης.
Ο πρώην Δήμαρχος Καβάλας άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο Καβάλας στις 5 τα ξημερώματα της Τρίτης από πνευμονικό οίδημα, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες.
Η κηδεία του θα γίνει στον Ιερό Ναό του Αγ. Νικολάου .

Υπήρξες και παρέμεινες σ όλη σου τη ζωή πολιτικό ον με όλη τη σημασία της λέξης. Παρήγαγες πολιτική ακόμη και μέσα από τις συγκρούσεις με όλους αυτούς απέναντι τους καλαμοκαβαλάρηδες που ανέβηκαν στο καράβι όταν είχε μπουνάτσα. Το ότι η ανικανότητα και η αθλιότητα που τους κατείχε το βούλιαξαν ....αποδεικνύει αυτό που είπα παραπάνω . Σε χαιρετώ με αυτά τα λίγα λόγια . Και πάλι καλό ταξίδι..........
Ger

Στο ερώτημα: Και τώρα τι μέλει γενέσθαι; Η απάντηση είναι: Κοινωνία της Αντιδιαφθοράς

Στην ήδη πτωχεύσασα Ελλάδα βιώνουμε τώρα τελευταία μια διαρκή πρόκληση:

Οι αντικειμενικά αφερέγγυοι πολιτικοί μας, που πτώχευσαν την χώρα, να διεκδικούν μια ακόμη ευκαιρία για να σώσουν τον λαό από τις συνέπειες της πολιτικής τους.
Αυτό το δράμα που παρακολουθήσαμε τον τελευταίο καιρό , το βλέπουμε σήμερα να αναπαρίσταται μέσω της δημόσιας διαμάχης φατριών διαπλεκόμενων, στο πλαίσιο του εσωτερικού ανταγωνισμού στελεχών του πολιτικού συστήματος του δικομματισμού που μας κυβέρνησε όλα αυτά τα χρόνια. Χωρίς καμία εξαίρεση, παρακολουθούμε τους πτωχεύσαντες πολιτικούς να (αυτο)προβάλλονται σαν......παράγοντες σωτηρίας των «ασώτων» Ελλήνων .

Δυστυχώς όμως γι αυτούς, ο λόγος τους προδίδει την  πρεμούρα τους να περισώσουν το καθεστώς της κυριαρχίας τους που είναι:

Η άσωτη δομή με την οποία είναι άρρηκτα συνυφασμένη όχι απλώς η πολιτική τους ταυτότητα, αλλά και αυτή καθ’ εαυτή η κοινωνική τους ύπαρξη.
Κι εμείς, τι κάνουμε εμείς;

Αντί η κοινωνία, οι πολίτες, να μιλούμε για τη διαφθορά, και να προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε ένα ιστορικής σημασίας κίνημα Αντιδιαφθοράς, αποπροσανατολιζόμαστε, από μία πολυλογία, που έχει πάρει τη μορφή μιας ακατάσχετης φλυαρίας για το χρέος.

Η οικοδόμηση στη χώρα όμως «μιας οικονομίας εξαγωγής κεφαλαίων διαμέσου του χρέους»,  ήταν υπόθεση της δεκαετίας του ’80, του ’90, του 2000 έως χθες.

Αλήθεια!!.....  

Που ήταν όλοι αυτοί που σήμερα φλυαρούν;

Και όχι μόνο φλυαρούν, αλλά μας καλούν να αποσιωπήσουμε την Κλεπτοκρατική «Πολιτική» τους η οποία ήταν και η γενεσιουργός αιτία και ουσία του χρέους.

Κι εμείς;  τι πρέπει να κάνουμε εμείς;

Πρώτα και πάνω απ όλα να απαιτήσουμε  να μπει στην καθημερινή πολιτική ατζέντα:  Να μην αθωωθεί κανείς από τις ένοχες Πολιτικές Κάστες .

Δεύτερο να μην επιτρέψουμε την αναπαραγωγή των δομών που το δημιούργησαν γιατί τότε δεν κάνουμε πολιτική.

Κι εύλογα τίθεται το ερώτημα .

Εμείς έχουμε ρόλο; Ποιος ο ρόλος;

Όλοι μας το τελευταίο καιρό αντιληφθήκαμε, ότι στην  ημερήσια πολιτική διάταξη της χώρας, στην πολιτική ατζέντα , ΕΝ αρχή ήν ένα κίνημα Αντιδιαφθοράς.

Αυτό το κίνημα πρέπει να το αγκαλιάσουμε και να παράγουμε αληθινή πολιτική απαιτώντας :

Να υποχρεωθούν να πληρώσουν οι κάστες που με διάφορους λόγους και τρόπους καρπώθηκαν το χρήμα της παραοικονομίας του χρέους.

Να υποχρεωθούν να πληρώσουν αυτοί που έδωσαν το αντιπαράδειγμα             << Το ελάτε να τα φάμε>>.

Αυτό θα έπραττε κάθε σοβαρά οργανωμένη κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της.

Δεν πρέπει να έχουμε ψευδαισθήσεις για όλον αυτό το μεταπολιτευτικό συρφετό. Αυτό το όνομα κατέκτησαν επάξια μόνοι τους στην ιστορία . Αυτό τους το δίνει και η πραγματικότητα.

Τι θα επιτύχουμε με αυτό;

Πρώτα και κύρια να κατανοήσουμε την διανοητική, μορφωτική, παραγωγή και παραγωγικότητα αυτών των ανθρώπων.

Να γίνει βίωμά μας η εσωτερική κάθαρση καθ όσο είναι προϋπόθεση για την αντιμετώπιση των εξωτερικών επιθέσεων και προκλήσεων.

Και τότε θα καταλάβουμε γιατί ανάμεσα σε πολλούς και διάφορους τρόπους μείωσης του ατομικού εισοδήματος αυτός που επιλέχθηκε για την Ελλάδα, είναι ο πιο αποκρουστικός, αντιπαραγωγικός και μακροχρονίως κοινωνικά διαλυτικός. Αυτό μάλιστα το τελευταίο, αποτελεί το τέλειο έγκλημα και προδίδει την δολιότητα του καθεστώτος των διαπλεκομένων.

Υπάρχει δολιότητα δίχως δόλο;

Βεβαίως !!!

Αλλά, αποκλειστικά εκεί όπου ότι εμφανίζεται νομότυπο θεωρείται και ηθικό.
Τότε θα καταλάβουμε ότι κοινωνία που δεν διαθέτει «λίπος» σβήνει. Όσοι έχουν ακόμη οικονομική αντοχή φοβούνται ότι η απώλεια «λίπους» θα τους εκθέσει αύριο σε κινδύνους, αλλά οι διαπλεκόμενοι εμφανίζονται να ανησυχούν αποκλειστικά για να περισώσουν όσον αέρα μπορούν περισσότερο από την φούσκα τους που έσκασε.

Έτσι οι πτωχεύσαντες πολιτικοί προσποιούνται ότι διαθέτουν πολιτικό κεφάλαιο προς επανεπένδυση σε μια κοινωνία όπου τέτοια κεφάλαια έχουν πλέον μηδενική αξία. Στα πλαίσια αυτά είναι μάλλον λογικό να ακούς την κραυγή των διαπλεκομένων να μας απαιτεί: μην μηδενίζετε…

Δεν μηδενίζουμε τίποτε <<κύριοι>>, από μονοί σας μηδενιστήκατε, αλλά απλώς δεν είστε ικανοί να το καταλάβετε.

Εμείς απλώς πιστεύουμε ότι αυτά που είπαμε και απαιτήσαμε είναι η αφετηρία μιας ηθικής, πολιτισμικής, αισθητικής και πολιτικής αναγέννησης της χώρας.

Ίσως πάρει αρκετό χρόνο ακόμη να το καταλάβετε !! 

Ίδωμεν……

                                                                                                ger

Οι ψευτιές των πολιτικών

Άρθρο του  Γρηγόρη Καλφέλη * 

Οι ψευτιές των επαγγελματιών της πολιτικής οργιάζουν τον τελευταίο καιρό και όλα μας θυμίζουν τον George Orwell , που σε ένα λησμονημένο δοκίμιό του έλεγε ωμά , «ότι η πολιτική γλώσσα είναι σχεδιασμένη για να κάνει τα ψέματα να ακούγονται αληθινά και τον φόνο -να εμφανίζεται- ευπρεπής».

Έτσι, θα αναφέρω ορισμένα πρόσφατα παραδείγματα ενός εικονικού, στρεβλωμένου και ξύλινου λόγου, που δεν προάγει τον πολιτικό πολιτισμό της χώρας μας.

Και, καταρχήν, ο νυν Υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης καλεί τον πρώην πρωθυπουργόΓιώργο Παπανδρέου να αποχωρήσει από την ηγεσία του ΠαΣοΚ, γιατί διαφορετικά όλα θα μοιάζουν σαν μια αποικία (των ισπανών κονκισταδόρων), όπου ο ισόβιος ηγεμόνας θα κάνει ό,τι θέλει και οι υποταγμένοι (τα στελέχη του ΠαΣοΚ) θα είναι υποχρεωμένοι απλώς να υποτάσσονται στην ανελέητη βουλησή του.

Σε αυτή την ιστορική αφήγηση, όμως, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ξεχνάει σκόπιμα και απαράδεκτα ένα κρίσιμο μέγεθος. Δηλαδή, ότι και ο ίδιος επί δύο ολόκληρα χρόνια μετείχε σε αυτή την απεχθή αποικία και ότι ποτέ δεν ψέλλισε έστω και «μια αντίθετη λέξη», όταν μαστιγώνονταν ανελέητα τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα (οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι)! 

Ας μη εμφανίζεται, λοιπόν, όψιμα και αργά ως ένας αντικειμενικός κριτής της τελευταίας διετίας, γιατί και ο ίδιος ήταν κακός ιδεολογικός οδηγός του καραβιού, που λεγόταν ατυχώς Ελλάδα.

Και στην ίδια στρεβλή αναπαράσταση της πραγματικότητας υποπίπτει ακατανόητα και αδικαιολόγητα και η ομάδα των βουλευτών του ΠαΣΟΚ, που προτείνει το σχέδιο για το παρόν και το μέλλον της κεντροαριστεράς (όταν κάνει λόγο για ανατροπή του Παπανδρέου).

Γιατί; Γιατί ο πρώην πρωθυπουργός δεν ανετράπη από κανένα! Ο πρώην πρωθυπουργός εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, γιατί επί δύο συνεχή χρόνια - ο ίδιος και η ηγετική του ομάδα- άσκησαν μια σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική, που χτύπησε ολοκληρωτικά μόνο τους πιο αδύνατους (και σε αυτό δεν ευθύνεται μόνο η Τρόικα).

Μια πολιτική που δεν είχε ως επίκεντρο την φροντίδα (care) για τον πιο φτωχό, δηλαδή τη δραστηριότητα που περιλαμβάνει όλα όσα κάνουμε για τη συντήρηση, τη συνέχιση και τη βελτίωση του κόσμου στον οποίο ζούμε (Tronto, «Για μια πολιτική της μέριμνας σε ένα ευάλωτο κόσμο»).

Ας μιλήσουν, λοιπόν, οι επαγγελματίες της πολιτικής τη γλώσσα της ειλικρίνειας, γιατί η οποιαδήποτε υπέρβαση της απίστευτης κρίσης την οποία περνάμε, προϋποθέτει μια πιστή καταγραφή της πραγματικότητας (το τι έγινε, δηλαδή, και που βρισκόμαστε σήμερα).

Και μόνο με αυτό τον τρόπο θα υποβοηθηθεί το ευρύτερο εγχείρημα μιας σύγχρονης κεντροαριστεράς, που θα παλεύει στις δύσκολες σημερινές συνθήκες για μια πιο δίκαιη κοινωνία (έστω και με την παρουσία μιας Γερμανίας στην οποία αναβιώνει ένας επικίνδυνος ρατσιστικός εθνικισμός, όπως παραδέχθηκε και ο νουνεχής πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ και όπως το ομολογούν όλοι πια και οι Nytimes).

Όμως τον ίδιο ολέθριο δρόμο ενός εικονικού και ψεύτικου λόγου ακολουθεί και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γιατί; Γιατί σήμερα εγκαταλείπει όλες τις υποσχέσεις που έδινε μικροκομματικά επί δύο χρόνια (αποδυναμώνοντας θανάσιμα το «εθνικό μέτωπο»).

Έτσι αιφνιδίως μας λέει ότι η αλλαγή των φορολογικών συντελεστών - για μια καλύτερη φορολογική πολιτική- θα γίνει , μόνο αν εγκριθεί από τους δανειστές μας («Τα Νέα», 6/12/2011), πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα γίνει ποτέ!

Αυτό μας προετοιμάζει και για άλλες οβιδιακές μεταστροφές του (ήδη εγκαταλείπει σιγά- σιγά τη στρατηγική της επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου).

Επομένως, οι προσωπικότητες αυτές αποτελούν στοιχεία ενός ξεπερασμένου κομματικού καρτέλ και η κρίση πρέπει να μας σπρώξει στην ταχύτατη ανανέωση του πολιτικού προσωπικού (και της παραδοσιακής Αριστεράς).

Και προς αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλλει, σίγουρα, η πρόταση για δύο μόνο θητείες των βουλευτών, ώστε να ξεπεταχτούν άμεσα όλοι οι απωθητικοί μαθουσάλες που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία.

Ποιο είναι το συμπέρασμα;

Οι μαθουσάλες της πολιτικής πρέπει, επιτέλους, να πουν την αλήθεια!

Αλλιώς η κρίση θα μεγαλώσει και άλλο!

* Ο κ. Γρηγόρης Καλφέλης είναι Καθηγητής της Νομικής Σχολής στο ΑΠΘ

Η Ευρώπη και η διαφθορά μας (Βουλευτές, κόμματα)

Του Γρηγόρη Καλφέλη
Η ολέθρια άρνηση της «μικράς» καγκελαρίου Μέρκελ να συναινέσει άμεσα στην έκδοση των ευρωομολόγων, ίσως, να οδηγήσει στην καταστροφική διάλυση της ευρωζώνης. Και αυτό το παραδέχεται ανοικτά και η διευθυντική ομάδα της μεγάλης αμερικανικής εφημερίδας New York Times.
Εγώ όμως θα μεταβώ παράξενα στο μεγάλο πατέρα της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόιντ, που κάποτε είχε χρησιμοποιήσει σε ένα βιβλίο του τα (λατινικά) λόγια «Acheronta movebo», δηλαδή «θα κινήσω τις περιοχές του Κάτω Κόσμου»!
Τι ήθελε να μας πει με αυτό; Ότι δεν θα αλλάξει τίποτε σε μια κοινωνία, αν δεν μεταβληθεί δραστικά το αισχρό υπόστρωμα των συνηθειών και των πρακτικών μας.
Ποια ήταν η αφορμή για να τα θυμηθώ αυτά; Η προχθεσινή δημοσίευση της «Διεθνούς Διαφάνειας», που αποκαλύπτει πόσο, απίστευτα, διεφθαρμένοι είμαστε –ως χώρα- και πόσο συμβάλλαμε και οι ίδιοι στη συνολική μας χρεοκοπία, πέρα από τη συντηρητική Μέρκελ που μας βυθίζει στη φτώχεια (Transparency International, Corruption Perception Index 2011).
Έτσι, σύμφωνα με την παραπάνω έγκυρη έκθεση η χώρα μας βαθμολογείται στη διαφθορά με 3,9 και καταλαμβάνει απαράδεκτα την 80η θέση, έχοντας ως θλιβερούς γείτονες σε αυτή την κατάταξη την Κολομβία, το Περού και το Ελ Σαλβαντόρ!
Μάλιστα, αξιολογείται –και σωστά- ότι η διαφθορά αυτή συνέβαλε καθοριστικά στην παραγωγή του απίστευτου δημόσιου χρέους μας και ότι για τη χαμηλή βαθμολόγηση σε αυτόν τον τομέα λήφθηκαν υπόψη η δωροδοκία, τα άθλια ρουσφέτια και η φοροδιαφυγή!
Μέσα σε αυτό το πνιγηρό περιβάλλον θα αναφέρω δύο περιστατικά, που συνέβησαν τώρα τελευταία και ενισχύουν την παραπάνω αξιολόγηση για την παρακμή μας.
Έτσι, πριν από λίγο καιρό πληροφορηθήκαμε όλοι εμβρόντητοι – μετά από καταγγελία ελληνοελβετού βουλευτή- ότι η λίστα με τους διεφθαρμένους φοροφυγάδες, που έβγαλαν τα λεφτά τους στην Ελβετία, δεν δημοσιοποιείται και καμία φορολογική συμφωνία δεν κλείνεται με αυτό το κράτος, γιατί και πολλοί Έλληνες βουλευτές έχουν διοχετεύσει – παράνομα- πολλά χρήματα στις τράπεζες αυτού του ονειρεμένου παραδείσου!
Αν αυτή η καταγγελία ισχύει, τότε αυτό σημαίνει ολέθρια, ότι αρκετοί πολιτικοί έπαψαν να αντιπροσωπεύουν τα συμφέροντα των εκλογέων τους και «αντιπροσωπεύουν» μόνο τα συμφέροντα της τσέπης τους!
Και αυτό βέβαια εξηγείται, γιατί τα περισσότερα ελληνικά κόμματα έχουν μετατραπεί σε απεχθή «μεταδημοκρατικά μορφώματα», όπου γύρω από τον αρχηγό υπάρχει απλώς μια αυτοαναπαραγόμενη εσωτερική ελίτ στελεχών, που συνδέεται με το κράτος και τις μεγάλες εταιρείες, πράγμα που ευνοεί τον παράνομο πλουτισμό τους (Κράουτς, «Μεταδημοκρατία»).
Επομένως, αυτή η καταγγελία πρέπει να ελεγχθεί ταχύτατα, αν θέλουμε κάποτε οι πολιτικοί να λογοδοτούν για τις πράξεις τους.
Το δεύτερο περιστατικό, που τονίζει δυστυχώς τη διαφθορά που υπάρχει στη χώρα μας, αφορά και πάλι τα οικονομικά των κομμάτων.

Έτσι, σε μια εποχή, όπου τα τραπεζικά ιδρύματα δεν χορηγούν, εντελώς απαράδεκτα, κεφάλαια κίνησης ούτε στις υγιείς επιχειρήσεις, αποδεικνύεται δυστυχώς, ότι δανειοδοτούν ύποπτα και σκοτεινά τα πολιτικά κόμματα!
Κατ’ αυτόν τον τρόπο αποκαλύφθηκε πριν από λίγες μέρες, ότι η κομματική υπερχρέωση έχει προχωρήσει σε παρανοϊκό βαθμό και ότι η ΝΔ χρωστάει μόνο στην Αγροτική Τράπεζα 105 εκατομμύρια ευρώ και άλλα τόσα το ΠαΣοΚ.
Που ξοδεύονται αυτά τα απίστευτα χρήματα που παίρνουν τα κόμματα (και μάλιστα σε μια εποχή, όπου κόβονται ανήθικα μισθοί και συντάξεις και πολλοί συνάνθρωποι μας ζουν από τα συσσίτια αλληλεγγύης των δήμων);
Αυτά τα εκατομμύρια ευρώ ξοδεύονται ανιστόρητα για τις χειραγωγημένες μετακινήσεις ψηφοφόρων στις εκλογές (από τη Γερμανία, την Αυστρία ΚΛΠ) και για την «τροφοδοσία» αργόσχολων κομματικών στελεχών που ζουν πλουσιοπάροχα!
Επομένως, σε μια χώρα που χρεοκοπεί η χρηματοδότηση των κομμάτων πρέπει να σταματήσει, γιατί έτσι διαπαιδαγωγούνται οι πολίτες στην κυνικότητα και τη διαφθορά (όπως φαίνεται και από τους πάμπολλους γιατρούς και δικηγόρους που φοροδιαφεύγουν ασύστολα)!
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Όπως λέει και ο Σλοβένος διανοητής Σλάβοι Ζίζεκ το πραγματικό σύνθημα κάθε ριζοσπαστικής αλλαγής είναι μόνο ένα:

Αλλάξτε τους εαυτούς σας!

Αλλιώς δεν θα γίνει τίποτε!

Ο κ. Γρηγόριος Καλφέλης είναι Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ

Χάθηκε κάθε ελπίδα !!!

Ο Αμερικανός Δρ Marc Faber, γκουρού των επενδύσεων, ολοκλήρωσε τη μηνιαία αναφορά του με τα παρακάτω σχόλια:
Αν ξοδεύουμε τα χρήματά μας στο Wal-Mart, αυτά καταλήγουν στην Κίνα.
Αν τα ξοδέψουμε σε βενζίνη, πάνε στους Αραβες.
Αν αγοράσουμε PC, πάνε στην Ινδία.
Αν αγοράσουμε φρούτα και λαχανικά, πάνε στο Μεξικό, την Ονδούρα και τη
Γουατεμάλα.
Αν αγοράσουμε καλό αυτοκίνητο, ... πάνε στη Γερμανία.
Τίποτε απ 'αυτά δε βοηθάει την Αμερικανική Οικονομία.
Ο μόνος τρόπος να κρατήσουμε τα λεφτά εντός συνόρων είναι να τα ξοδέψουμε σε
πουτάνες και μπύρες, γιατί αυτά είναι τα μόνα προϊόντα πια, που παράγονται στις ΗΠΑ. Εγώ πάντως κάνω
ό, τι μπορώ
Λοιπόν ... στην Ελλάδα οι μπύρες είναι Γερμανικές, και οι πουτάνες είναι Ρωσίδες ... άρα, χέσε μέσα!!
ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ! !