Να μην περιμένει από εμάς υπογραφή ντροπής η κα Μέρκελ!!!

Αυτή είναι η αληθινή εθνική πατριωτική στάση αξιοπρέπειας

Κατηγορηματικό "όχι" στο σενάριο που θέλει τη Γερμανίδα καγκελάριο να ζητά την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα, είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθαρίζοντας από τα Γιάννενα πως:

"Τέτοια υπογραφή ντροπής, ας μην την περιμένουν από μας".

"Για υπογραφές ντροπής στον κο Σαμαρά και στον κο Βενιζέλο, όχι στον ΣΥΡΙΖΑ" είπε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κι από το βήμα, της δεύτερης περιφερειακής συνδιάσκεψης κάλεσε  όλες τις Ελληνίδες, κι όλους τους Έλληνες, σε αγωνιστική εγρήγορση.

"Ο πρωθυπουργός παρέθεσε τα αγαπημένα του ψέματα"

Αναφερόμενος στο άρθρο του Αντώνη Σαμαρά, ο κ. Τσίπρας εξαπέλυσε δριμεία επίθεση τονίζοντας: "Ζούμε το πιο βαθύ σκοτάδι πριν την αυγή, μας λέει ο πρωθυπουργός της καταστροφής, σε άρθρο του σε σημερινή εφημερίδα.

Αφού παραθέσει για άλλη μια φορά όλα τα αγαπημένα του ψέματα.

Εκείνο όμως που δεν τολμάει να πει, είναι: Πώς και γιατί από το success story,από το βγαίνουμε από το μνημόνιο, από το φεύγει το ΔΝΤ,από το επέστρεψε η ανάπτυξη, φτάσαμε στο βαθύ σκοτάδι;"

Σειρά πήρε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.Θυμίζοντας τις δηλώσεις του κ.Βενιζέλου ανέφερε πως εκείνος δήλωσε πως "Την πατήσαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο βοσκός με τα πρόβατα".

"Μάλλον εννοεί ότι εκείνος είναι ο βοσκός, εμείς ο λύκος, κι εσείς τα πρόβατα" πρόσθεσε ο κ. Τσίπρας για να καταλήξει ότι "Τα πρόβατα φοβούνται πιο πολύ.Τα πρόβατα φοβούνται, μη τυχόν και πάψουν να είναι πρόβατα και τους πάρουν στο κυνήγι".

Τέλος, με εμφανή δόση ειρωνείας ο κ.Τσίπρας αναφέρθηκε και στο ρόλο των αγορών λέγοντας πως ποντάρουν "στον εκβιασμό ότι οι αγορές θα καταστρέψουν την Ελλάδα, αν δεν τους αρέσει η κυβέρνηση που θα εκλέξει ο ελληνικός λαός".

"Λες και οι αγορές θα αποφασίσουν να αυτοκτονήσουν, επειδή θα στερηθούν τις υπηρεσίες του κυρίου Σαμαρά" κατέληξε

                                                                                                                              ger

ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΔΙΑΙΡΕΜΕΝΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΩΣ ΙΔΙΟΙ

Πολλοί εκτός της χώρας με τα παλιά και νέα όργανα τους στο εσωτερικό, θέλουν να έχουν σε διαρκή διαίρεση τους Έλληνες. Το έκαναν το 1922, το πέτυχαν την δεκαετία του 1940’. Σήμερα όμως δεν θα περάσουν.!!!

Σ’ αυτές τις ενέργειες συμμετέχει λόγω πολιτικής μικρότητας, εξάρτησης, αγωνίας για την επιβίωση και διατήρηση των απολαβών του,  ένα αποτυχημένο δεξιόκεντρο - ψευτοαριστερό πολιτικό προσωπικό. 

Το γνωστό σήμερα Σαμαροβενιζελικό-ψαρριανολυκοΠοταμίσιο κατασκεύασμα.

Οι πολίτες πρέπει να είναι προσεκτικοί. Να μην εγκλωβίζονται σε ψεύτικες επιβαλλόμενες από Εξωελλαδικούς και Εξωκοινωνικούς μηχανισμούς διαιρέσεις. Θέλουν επίσης να παρουσιάσουν τους Έλληνες ως φασίστες και ρατσιστές.

Η ιστορία αλλά και η επιστήμη λέει ότι αυτές είναι ιδεολογίες που δεν άγγιξαν και δεν  αγγίζουν τους Έλληνες. Είναι ασύμβατες με την πολιτική παιδεία μας.

Οι Έλληνες τις υπέστησαν πολύ περισσότερο από άλλα Έθνη και τις υφίστανται και σήμερα.

Επειδή ο φασισμός και ο ρατσισμός και πολλά άλλα, είναι έντονα στοιχεία της δικής τους ιστορικής ταυτότητας, αισθάνονται εκτεθειμένοι, πολύ μειονεκτικά απέναντί μας , άβουλα και άσχημα. Θέλω να πω ότι θέλουν με πολλούς τρόπους να τα αποδώσουν, να τα φορτώσουν και σε εμάς.

Ματαιοπονούν !!!

Η ιστορία και η επιστήμη λένε ότι :

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΔΙΟΙ, ΔΕΝ ΜΟΙΑΖΟΥΜΕ

                                                                                                            ger

Ο τελευταίος χορός των νεκροθαφτών

   

Ο ελληνικός λαός παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα το θανατηφόρο πόκερ του Παπανδρέου με τον Βενιζέλο. Βγάζει ο Γιώργος έναν Μωραΐτη, του απαντάει ο Βαγγέλης με έναν Γρηγοράκο, που κι αυτός Μωραΐτης είναι αλλά από τη Λακωνία, τα παίρνει ο Γιώργος και ρίχνει στο τραπέζι το βαρύ χαρτί του, τον Σαχινίδη των οικονομικών, όντας πλέον σίγουρος ότι έχει κατατροπώσει τον Βαγγέλα, που την έσχατη στιγμή κάνει μια πιρουέτα, σκύβει ελαφρώς και βγάζει με μαεστρία από την μπότα του έναν Ρήγα σπαθί.
  Το τέλος του Γιώργου μοιάζει αναπόφευκτο κι όμως του υετού ο γιος αποδεικνύεται εφτάψυχος, σκαρφαλώνει στην πράσινη τσόχα και τρίβει στην κασίδα του Βαγγέλη τρεις νομαρχιακές επιτροπές, με προεξάρχουσα εκείνη της Κέρκυρας, που μυρίζει κουμκουάτ. Ο Βαγγέλης κυλιέται αιμόφυρτος στο πάτωμα, προσπαθώντας να απαλλαγεί από τη θανατηφόρα οσμή του νανοεσπεριδοειδούς, μέχρι που ανασηκώνεται με κόπο στα γόνατά του και με το σκουριασμένο ρεβόλβερ του παππού του ρίχνει στον ΓΑΠ ένα δηλητηριώδες non paper, που θα μπορούσε να ξεκάνει και ασιατικό ελέφαντα. «Τσου, ρε Λάκη, που στις ευρωεκλογές πήγες και ψήφισες ΔΗΜ.ΑΡ.!».

  Πεθαμένοι είναι κι οι δύο, τίποτα, τίποτα πια δεν τους σώνει. Αυτοί καβγαδίζουν για το πάπλωμα κι ο εισαγγελέας ξαναφέρνει στην επιφάνεια την υπόθεση της Siemens, εξήντα πέντε μη πολιτικά πρόσωπα που παραπέμπονται σε δίκη με τις κατηγορίες της δωροδοκίας και του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος. Ακούει ο κόσμος Siemens και του έρχεται στον νου ο Τσουκάτος, που πήγε στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ τη χαρτοσακούλα με τα εκατομμύριο. Ακούει ο κόσμος Siemens και σκέφτεται το ΠΑΣΟΚ, σκέφτεται και τη Ν.Δ., τις οικοσκευές του Κυριάκου και τον Χριστοφοράκο που το έσκασε στο Μόναχο επί Ντόρας υπουργού Εξωτερικών, αλλά με αυτό θα ασχοληθούμε στα επόμενα επεισόδια.

  Τίποτα, τίποτα πια δεν τους σώνει. Τσακώνονται για την ιδιοκτησία του 5% , την ώρα που ξαναβγαίνει στην επιφάνεια το θέμα των μιζών για τα εξοπλιστικά. Κατά έναν περίεργο τρόπο, ο κόσμος ακούει για τις μίζες του Καρατζαφέρη και ο νους του πάει ενστικτωδώς στον Άκη, στον Σμπώκο, ακόμη και στον Γιάννο που έφαγε τέσσερα χρόνια με αναστολή για τα 1,3 εκατομμύρια ευρώ που είχε η σύζυγός του στη λίστα Λαγκάρντ. Είναι άτιμο πράγμα ο νους του ανθρώπου, του λες «Καρατζαφέρης» και αυτός ακούει «ΠΑΣΟΚ».

  Δεν τους σώνει τίποτα τους πασόκους, ούτε τα συνέδρια του Γιώργου ούτε η Δημοκρατική Παράταξη του Βαγγέλη. Το βάρος των σκανδάλων του παρελθόντος είναι συντριπτικό κι ακόμη συντριπτικότερο είναι το βάρος των Μνημονίων. Ό, τι και να κάνουν, ό, τι και να πουν ο Παπανδρέου με τον Βενιζέλο, θα μείνουν στην Ιστορία ως εκείνοι που συνέβαλαν καθοριστικά, ως πρωθυπουργοί, ως αρχηγοί, ως αντιπρόεδροι, ως υπουργοί, στην καταστροφή που ενέσκηψε από το 2010 και εντεύθεν και τούτο δίνει στην κόντρα τους διαστάσεις κωμικοτραγικές. Είναι σαν να παλεύουν δύο νεκροθάφτες επί πτωμάτων.
apo efsyn

Χωρίς πολύ σκεψη.........

Αποφασίστε επιτέλους !!! Είναι ακραίος η συστημικός ;

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα κράτος που πτώχευσε οικονομικά ηθικά και πνευματικά.Αυτοί που κρατούσαν την εξουσία κάποια στιγμή διαπίστωσαν ότι οι πολίτες του κράτους άρχισαν να τους αμφισβητούν οπότε ανέθεσαν στους συμβούλους τους να βρούνε ένα τρόπο ώστε να σταματήσει η αμφισβήτηση στα πρόσωπά τους.

Οι σύμβουλοί  κατέθεσαν δυο σχέδια.

Στο πρώτο σχέδιο στοχεύοντας το πατριωτικό ένστικτο των πολιτών οι σύμβουλοι που το πρότειναν ήταν της άποψης ότι οι αμφισβητίες έπρεπε να στοχοποιηθούν ως ακραίοι που ήθελαν το κακό του κράτους.
Το δεύτερο σχέδιο που στόχευε στο θυμό των πολιτών ήταν της άποψης ότι η κατάντια που οι ίδιοι έφεραν στο κράτος έπρεπε να φορτωθεί στους αντιπάλους τους.Έπρεπε δηλαδή να δώσουν μια εικόνα που να θέλει συστημικούς τους αμφισβητίες.

Στην αρχή υιοθέτησαν το πρώτο σχέδιο και βλέποντας ότι δεν τους έβγαινε,αφού φούντωνε η δυσαρέσκεια,άρχισαν να εφαρμόζουν το δεύτερο σχέδιο.Το δεύτερο σχέδιο μάλιστα,αντίθετα με το πρώτο,βρήκε και ανέλπιστους συμμάχους μέρος από τους αμφισβητίες.Η συνέχεια του παραμυθιού σύντομα στις οθόνες σας.

Άντε επί τέλους ...πότε;... πότε;

Ακόμη και τον μπάρμπα γιάννη απ το Βόλο τούφυγε ο λάρυγγας !!!

Όλοι μαζί......για ηχηρό μήνυμα !!

Μετά και από αυτό το κάστρο που κατέρρευσε χωρίς επιστροφή (δηλαδή μη αντιστρέψιμο) ο Σαμαράς κοιτάζει πως να φύγει....!!!!

Τρόμο προκαλεί στον Σαμαρά η Δημοσκοπική έρευνα του Καθηγητή Πανα σε 16 Νομούς της κεντρικής Μακεδονίας.....
Δείτε την κάρτα ...

Είχε δεν είχε το έχασε ΄΄το όλο ΠΑΣΟΚ΄΄ όπως αρέσκετο να λέει. Αν και 5%

Αμφισβήτηση του Αντώνη Σαμαρά και από τη Γερμανία.

Ξερή, σκληρή, χωρίς περιστροφές η εφημερίδα της γερμανικής ελίτ "Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε" στην εκατοντάδων λέξεων ανάλυσή της για την Ελλάδα, στην πρώτη σελίδα του οικονομικού τμήματός της: "Ως πράξεις απελπισίας εκλαμβάνονται οι πρόσφατες πολιτικές μανούβρες του Ελληνα πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, οι οποίες στο τέλος δεν θα προωθήσουν ούτε το συντηρητικό κόμμα του ούτε την Ελλάδα" γράφει ωμά. Συνεχίζει ανελέητη την επίθεσή της η δεξιά γερμανική εφημερίδα εναντίον του ομοϊδεάτη της Ελληνα πρωθυπουργού. "Ο Σαμαράς έχει να διαλέξει ανάμεσα σε δύο κακά" γράφει και εξηγεί: "Αν υποχωρήσει στην τρόικα, πέφτουν τα μούτρα του σε δυνάμει ψηφοφόρους του. Αν δεν υποχωρήσει, σπέρνει νέες αμφιβολίες στις αγορές χρήματος" - άρα ό,τι και να κάνει ο Αντώνης Σαμαράς, χαμένος...

«Βιογραφικό σε πρώτο προσωπικό»

Απών αλλά πάντα επίκαιρος

Μελβούρνη, Αυστραλία
Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον, και άγνωστο σε πολλούς, κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι, που γράφτηκε το 1980 στη Μελβούρνη, δημοσιεύει η ομογενειακή εφημερίδα Νέος Κόσμος. Πρόκειται για το άρθρο «Βιογραφικό σε πρώτο προσωπικό», το οποίο δημοσιεύεται με την ευκαιρία της συμπλήρωσης, στις 15 Ιουνίου, 20 χρόνων από το θάνατο του μεγάλου μουσικοσυνθέτη, διανοούμενου και ποιητή.
Αυτούσιο το κείμενο αυτό έχει ως εξής:
«Γεννήθηκα στις 23 Οκτώβρη του ‘25, στην Ξάνθη τη διατηρητέα κι όχι την άλλη τη φριχτή που χτίστηκε μεταγενέστερα από τους μεταπολεμικούς της ενδοχώρας μετανάστες.
» Η μητέρα μου ήταν από την Αδριανούπολη και ο πατέρας μου απ’ την Κρήτη. Με φέραν το ‘31 στην Αθήνα απ’ όπου έλαβα την Αττική παιδεία -όταν ακόμη υπήρχε στον τόπο μας και Αττική και Παιδεία.
»Είμαι λοιπόν γέννημα δύο ανθρώπων που δεν συνεργάστηκαν ποτέ, εκτός απ’ την στιγμή που αποφάσισαν την κατασκευή μου. Γι’ αυτό και περιέχω μέσα μου όλες τις δυσκολίες του Θεού και όλες τις αντιθέσεις. Όμως η αστική μου συνείδηση, μαζί με τη θητεία μου την Ευρωπαϊκή, φέραν έν’ αποτέλεσμα εντυπωσιακό. Έγινα τόσο ομαλός, έτσι που οι γύρω μου να φαίνονται ως ανώμαλοι.
»Η κατοχική περίοδος μου συνειδητοποίησε πως δεν χρειαζόμουν τα μαθήματα της Μουσικής, γιατί με καθιστούσαν αισθηματικά ανάπηρο και ύπουλα μ’ απομάκρυναν απ’ τους αρχικούς μου στόχους που ήταν: Να διοχετευθώ, να επικοινωνήσω και να εξαφανιστώ. Γι’ αυτό και τα σταμάτησα ευθύς μετά την κατοχή - σαν ήρθε η απελευθέρωση. Δεν σπούδασα σε Ωδείο και συνεπώς δεν μοιάζω φυσιογνωμικά με μέλος του γνωστού Πανελληνίου Μουσικού Συλλόγου.
»Ταξίδεψα πολύ. Κ’ αυτό με βοήθησε ν’ αντιληφθώ πώς η βλακεία δεν ήταν μόνο προϊόν του τόπου μας αποκλειστικό, όπως περήφανα αποδεικνύουν συνεχώς οι Έλληνες σωβινιστές και οι ντόπιοι εθνικιστές. Έτσι ενισχύθηκε η έμφυτη ελληνικότητά μου και μίκραινε κατά πολύ ο ενθουσιασμός μου για τους αλλοδαπούς.
»Έγραψα μουσική για το Θέατρο, για τον Κινηματογράφο και τον Χορό. Παράλληλα έγραψα πολλά τραγούδια -δύο χιλιάδες μέχρι στιγμής- μέσ’ απ’ τα οποία ξεχωρίζω όλα όσα περιέχει αυτή μου η συναυλία.
»To 1966 βρέθηκα στην Αμερική, και επειδή χρωστούσα στην ελληνική εφορία κάπου τρισήμιση εκατομμύρια δραχμές, αναγκάστηκα να κατοικήσω εκεί ώσπου να τα εξοφλήσω.
»Εξόφλησα τα χρέη μου το ‘72 κι’ επέστρεψα στην Αθήνα, για να κατασκευάσω το καφενείο με το όνομα «Πολύτροπο». Ήρθε όμως ο τυφώνας που ονομάστηκε «Μεταπολίτευση» με τις σειρήνες των γηπέδων και των σφαιριστηρίων και τους χιλιάδες εκ των υστέρων αντιστασιακούς, που αγανακτισμένοι τραγουδούσαν τραγούδια ενάντια στη Δικτατορία, και που με αναγκάσανε να κλείσω το «Πολύτροπο», μ’ ένα παθητικό περίπου πάλι των τρισήμιση εκατομμυρίων. Μοιραίος αριθμός.
»Κι’ έτσι απ’ το ‘75 αρχίζει μια διάσημη 'εποχή μου' που θα την λέγαμε, για να την ξεχωρίσουμε ή υπαλληλική, και που με κατέστησε πάλι διάσιμο σ’ όλους τους απληροφόρητους συμπατριώτες μου και σ’ όσους πίστεψαν πως τοποθετήθηκα χαρακτηριστικά στις όποιες θέσεις της δημόσιας ζωής. Μέσα σ’ αυτή που λέτε την περίοδο, προσπάθησα ανεπιτυχώς είναι αλήθεια, να πραγματοποιήσω 'ακριβές καφενειακές ιδέες' πότε στην ΕΡΤ και πότε στο Υπουργείο Πολιτισμού. Και οι δύο ετούτοι οργανισμοί βαθύτατα διαβρωμένοι και σαθροί από τη γέννησή τους, κατάφεραν ν’ αντισταθούν επιτυχώς ώσπου στο τέλος να με νικήσουν 'κατά κράτος'. Παρ΄ όλα αυτά, μέσα σε τούτον τον καιρό, γεννήθηκε η φιλελεύθερη έννοια του ΤΡΙΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ και επιβλήθηκε σε ολόκληρο τον τόπο.
»Και καταστάλαγμα μέχρι στιγμής του βίου μου είναι:
»Α δ ι α φ ο ρ ώ για την δόξα. Με φυλακίζει στα όρια που εκείνη καθορίζει κι’ όχι εγώ.
»Π ι σ τ ε ύ ω στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει κι όχι σ’ αυτό που μας διασκεδάζει και μας κολακεύει εις τας βιαίως αποκτηθείσας συνήθειές μας.
»Ε π ι θ υ μ ώ να έχω πολλά χρήματα για να μπορώ να στέλνω 'εις τον διάβολον' -πού λένε- κάθε εργασία που δεν με σέβεται. Το ίδιο και τους ανθρώπους.
»Π ε ρ ι φ ρ ο ν ώ αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα,
τους εύκολα 'επώνυμους' πολιτικούς και καλλιτέχνες,
τους εφησυχασμένους συνομήλικους,
την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία
την πάσα λογής χυδαιότητα
καθώς και κάθε ηλίθιο του καιρού μου.
»Aυτό το ρεσιτάλ είναι αποτέλεσμα πολύχρονης συνειδητής προσπάθειας και μελέτη 'υψηλού πάθους'. Γι’ αυτό και το αφιερώνω στους φίλους μου.
ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
Μελβούρνη 20 Μαΐου 1980».

Αυτά τα χρόνια της κρίσης, τι άλλαξε στη δική σας ζωή, τι διαπιστώσατε για τον εαυτό σας;

Όπως όλοι οι άνθρωποι αναγκάστηκα κι εγώ να «κατεβάσω» τις επιθυμίες μου, τα θέλω μου, να δω περισσότερο το «πρέπει», που εγώ δεν είμαι άνθρωπος του «πρέπει» αλλά του «θέλω», αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι φτάνοντας στη σύνταξη και μετά από αρκετά χρόνια δουλειάς, αντί να απολάμβανα, θα απελπιζόμουν. Έτσι σκέφτηκα ένα «παιχνίδι» του να μετράω ανάποδα τις μέρες μέχρι τις εκλογές στις 25 Μαΐου και γράφω μικρά πολιτικά κείμενα περισσότερο, δηλαδή τις σκέψεις μου, και αυτά που θέλω και τυχαίνει να τα διαβάζουν κάποιοι άνθρωποι. Δεν ψωνίστηκα ούτε λέω ότι θ’ ασχοληθώ με την πολιτική. Απλώς δεν ανέχομαι άλλο αυτή την κατάσταση. Είμαι ένας  εξοργισμένος άνθρωπος, ένας λυπημένος άνθρωπος, ένας φοβισμένος άνθρωπος και θέλω να τελειώνει όλο αυτό. Η Ελλάδα είναι μια χώρα πολιτισμού που θα μπορούσε να είναι αυτόνομη. Να ζει από τον τουρισμό της και τον πολιτισμό της και δεν το κάνει. Αντίθετα είναι βουτηγμένη στο χρέος και έχει έρθει ο Γερμανός και έχει κάτσει στο σβέρκο μου. Ε, δεν το ανέχομαι, δεν το μπορώ.»

Στην ομολογία δημοσιογράφων όπως η Μαρία Σπυράκη αλλά και ο Γιάννης Πρετεντέρης, ότι γνώριζαν πολλά αλλά δεν μίλησαν... για το καλό της χώρας, πως αντιδράτε;

Αυτή η κυνική ομολογία, ότι απέκρυψαν πράγματα, τάχα για το καλό της χώρας, μ’ έκανε έξαλλη. Στην περίπτωση της Σπυράκη θα έπρεπε ήδη να έχει επέμβει ένας εισαγγελέας. Που είναι οι εισαγγελείς σ’ αυτή τη χώρα; Όταν οι δημοσιογράφοι ομολογούν ότι ήξεραν αλλά δεν έλεγαν, αυτομάτως είναι ηθικοί αυτουργοί αυτού του δράματος που ζει όλη η Ελλάδα.

Τους δημοσιογράφους που ασχολούνται με την πολιτική, πώς τους κρίνετε;

Δεν θα το έκανα εγώ αυτό ποτέ. Νομίζω ότι ο ρόλος του δημοσιογράφου είναι να ελέγχει την εξουσία. Και μεταξύ μας, δεν υπάρχει και καμία εξαιρετική περίπτωση δημοσιογράφου που να έγινε καλός πολιτικός. Ελπίζω να μην αδικώ κανέναν, αλλά απ’ όσους θυμάμαι δεν βλέπω κανέναν. Πάρε παράδειγμα τον Καψή, που θεωρείτο ένας πετυχημένος διευθυντής και ήταν ο πλέον άχρηστος και ανίκανος υπουργός που πέρασε. Εννιά μήνες του δώσανε να φτιάξει την κρατική τηλεόραση -ήταν εγκληματικός ο τρόπος που έκλεισε- και δεν έκανε τίποτα. Έβαλε όλη την παρέα του, όλους τους φίλους του και παραιτήθηκε. Και τώρα ζητά την ψήφο μας στην Ευρωβουλή. Τσίπα δεν έχουν πάνω τους. Όχι μόνο ο Καψής, όλοι τους.

Με τον Σταύρο Θεοδωράκη απ’ όσο γνωρίζω διατηρούσατε μια φιλική σχέση. Σας ξάφνιασε η απόφασή του να πολιτευτεί; Στις αναρτήσεις σας στο facebook τού ασκείτε δριμεία κριτική.

Εγώ δεν πιστεύω ότι ο Σταύρος ξύπνησε ένα πρωί και είπε: «Θα κάνω το Ποτάμι». Νομίζω ότι είναι μια εντολή για πολιτικούς συγκεκριμένους λόγoυς. Για να κόψει ψήφους, προφανώς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον ακούω να καταφέρεται εναντίον του και μου κάνει εντύπωση πως μπορείς να καταφέρεσαι εναντίον κάποιου που δεν έχει κυβερνήσει και να μην τα βάζεις πρωτίστως με τα κόμματα που κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό σε υποψιάζει κάπως. Παιδί του ΠΑΣΟΚ ήταν ο Σταύρος και μάλιστα πολύ χωμένος μέσα σ’ αυτό. Μάλιστα ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος επί Σημίτη στην ΕΡΤ πήρε πάρα πολλά χρήματα. Έκανε μια εκπομπή η οποία μας κόστισε πιστεύω κοντά στα 2 εκατομμύρια ευρώ γύρω στο 2000-2004.


Από τη μεταπολίτευση και μετά δώσατε ποτέ την ψήφο σας σε κόμμα που κυβέρνησε;

Ασφαλώς. Προέρχομαι από μια δεξιά οικογένεια αλλά δεν ήμουν ποτέ δεξιά και δεν ψήφισα ποτέ μου δεξιά - ο Θεός να με βοηθήσει, δε νομίζω ότι θα ψηφίσω και ποτέ. Το '81, όπως όλη η Ελλάδα, ήμουν κι εγώ στο Σύνταγμα για να ακούσω τον Ανδρέα Παπανδρέου. Έχω ψηφίσει δύο φορές ΠΑΣΟΚ, το ομολογώ. Δυστυχώς, έχω συμβάλλει κι εγώ σ’ όλο αυτό, απλά ως δημοσιογράφος, που βλέπει τα πράγματα από κοντά άρχισα ν αντιλαμβάνομαι τι γίνεται...

Αν σας ζητούσα ονόματα πολιτικών που θεωρείτε επικίνδυνους για τον τόπο, ποιους θα μου αναφέρατε;

Θεωρώ ότι είναι ξεπεσμός για μια χώρα να έχει Υπουργό τον Άδωνη Γεωργιάδη. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος στη συνέχεια. Είναι στα όρια του εγκλήματος όσα έκανε για τη χώρα. Ο Θόδωρος Πάγκαλος, που μπορεί να είναι συνταξιούχος, αλλά έχει χρεωθεί λανθασμένους χειρισμούς σε πολύ σοβαρά εθνικά θέματα όπως είναι τα Ίμια αλλά και η περίπτωση Οτσαλάν.

Τι περιμένετε σ’ αυτές τις εκλογές;

Αυτές οι εκλογές είναι πολύ κρίσιμες και θα πρέπει κάθε ελληνικό σπιτικό να σκεφτεί, όχι τι έχασε σε υλικό επίπεδο, αλλά αν θέλει τα παιδιά του, τα εγγόνια του να ζήσουν καλύτερα. Αν δεν θέλει να έχει ξενιτεμένο το παιδί του από ανάγκη και όχι από επιλογή, θα πρέπει  πάρα πολύ να σκεφτεί που θα ρίξει την ψήφο του.  

Κι επίσης θα ήθελα να παρακαλέσω γιαγιάδες και παπούδες να τους κλειδώσουμε σπίτι εκείνη την ημέρα, γιατί μας έχουν καταστρέψει!

Γεννήθηκε το 1957 στην Ελευθερούπολη και κατάγεται από τη Μουσθένη Καβάλας

Από πολύ νωρίς ήρθε σε επαφή με κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες

Υπήρξε, ιδρυτικό μέλος του συλλόγου Μουσθενιωτών στην Αθήνα τα φοιτητικά του χρόνια, ιδρυτικό μέλος και μέλος στα πρώτα ΔΣ του Πολιτιστικού συλλόγου Μουσθένης. Μέλος & πρόεδρος στο ΔΣ εκτάκτων εκπαιδευτικών ΤΕΙ Καβάλας, και σε πολλά άλλα συνδικαλιστικά σωματεία. Υπήρξε για χρόνια μέλος ΔΣ και στις επιτροπές σχεδίου πόλης του Δήμου Συκεών Θεσ/νίκης.

Ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος στους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων του Αρσάκειου και του 11^ου Δημ Σχολείου Συκεών (Πρώτο ολοήμερο Δημ. Σχολείο σε όλη τη Θεσ/νίκη).

Εργάσθηκε:

1981-1987 Ελεύθερος επαγγελματίας (τεχνικό γραφείο) και έκτακτος καθηγητής στο ΚΑΤΤΕ και μετέπειτα ΤΕΙ Καβάλας

1987- 2007  Υπεύθυνος Ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων –κατασκευών και εκτιμήσεων Βιομηχανικών μονάδων στη Γενική Τράπεζα.  Ελεύθερος επαγγελματίας ιδιωτικών έργων.

2007 έως σήμερα εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε Επαγγελματικό Λύκειο.

Είναι παντρεμένος με την εκπαιδευτικό Τσιναρέλη Ελένη και έχουν τέσσερα παιδιά.

Την Μαγδαληνή  Γιατρό σε ειδικότητα (Δερματολόγος) στο Έσσεν της Γερμανίας

Τον Κωνσταντίνο Δασολόγο & περιβαλλοντολόγο του Α.Π.Θ

Την Βασιλική Κτηνίατρο του Α.Π.Θ

Τον Σταύρο φοιτητή στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

 Οδηγός στη ζωή τους υπήρξε η ρήση του Κοραή:

 "Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία ,είναι οικοδομή πάνω στην άμμο "
                                  Αδαμάντιος Κοραής

Ανοιχτή επιστολή προς τους συνδημότες μου

                                                   

“ Ένας λαός που εκλέγει διεφθαρμένους, κλέφτες, προδότες και απατεώνες,

δεν είναι θύμα !   Είναι συνεργός τους ! “   George Orwell  ( Γεώργιος Όργουελ )

Αγαπητοί συμπολίτισσες/ες

 Η παραπάνω ρήση του Οργουελ γίνεται ιδιαιτέρως αισθητή αυτές τις «ημέρες», κατά τις οποίες οι κύριοι υπεύθυνοι της σημερινής ανθρωπιστικής κρίσης, τα διάφορα τρωκτικά του πολιτικού συστήματος και των μέσων μαζικής εξαπάτησης, ενδύονται τις «σινιέ» καρναβαλικές φορεσιές του ανθρωπισμού τους, μοιράζοντας τρόφιμα και ρούχα στους αναξιοπαθούντες που κάθε μέρα πολλαπλασιάζονται.

«Η φιλανθρωπία όμως δε μπορεί να υποκαταστήσει τη δικαιοσύνη που δεν απονεμήθηκε».

Οι συνάνθρωποι μας που βουλιάζουν κάτω από τα όρια της φτώχιας πολλαπλασιάζονται εξαιτίας αυτών των «φιλάνθρωπων» που με τις πράξεις και τις παραλήψεις τους μετατρέπουν άνεργους σε άστεγους, υποχρεώνουν συνταξιούχους σε μόνιμη ανέχεια, καταδικάζουν ασθενείς σε θάνατο.

Το ερώτημα όμως και το  διακύβευμα που αναδεικνύεται με αυτές τις τοπικές και περιφερειακές εκλογές είναι αν ο λαός πιστεύει ότι η συμβολή του στον νέο κύκλο, στο ιστορικό αίτημα για μια αναβαθμισμένη Ποιοτικά Δημόσια Ζωή θα είναι η επιστροφή της μορφωτικής υπανάπτυξης, της χυδαιότητας και δυστυχώς των μεταπολιτευτικών σκουπιδιών που επέπλευσαν σ όλα τα κυβερνητικά κόμματα.

¨Σουλούπι, μπόι, μικρομεσαίο ύφος του γόη. Λίγο γκρινιάρης, λίγο μουρντάρης……¨

Τα παραπάνω καυστικά λόγια του Γεωργίου Σουρή θα μπορούσαν με ακρίβεια να περιγράψουν την ακρίβεια των λεγομένων μου και την κατάντια της μεγαλύτερης μερίδας του πολιτικού προσωπικού που άσκησε διοίκηση και θα τεθεί ενώπιον σας στις τοπικές και περιφερειακές εκλογές του Μάη, σε μια κρίσιμη για τον τόπο συγκυρία.

Θα αναδείξετε δημοτικούς και περιφερειακούς άρχοντες αυτούς που τρία και πλέον χρόνια τη μόνη φράση που είχαν στο στόμα τους πρώτη ήταν :¨Η Πατρίδα μας που περνά κρίση , και μπλα…μπλα ….μπλα …; ¨  Λες και τα φάγαμε μαζί.!!

Θα αφήσετε πάλι τους τυχόν ικανούς και επαγγελματικά επιτυχημένους υποψήφιους, να χαθούν μέσα στο γαϊτανάκι των κακόγουστων φληναφημάτων και του τόσο προσφιλούς σπορ των σεσημασμένων μετρίων, του πολιτικοκοινωνικού κουτσομπολιού ;

Θα υποκύψετε πάλι στην προπαγάνδα των υποψήφιων κοινής κοπής  που θα συνοδεύουν την καμπάνια τους με υποσχέσεις περί παντός του επιστητού (μικρορουσφέτια, διορισμοί με ποικιλόμορφες συμβάσεις κ.λπ.), χωρίς ασφαλώς να πιστεύουν ούτε λέξη από αυτά που λένε ;  Η πλειοψηφία των αυτοδιοικητικών πολιτευτών θα περιφέρουν ως περιοδεύον κατάστημα ειδών προικός την ψηφοθηρική επιχειρηματολογία τους με ένα μονάχα κίνητρο : την προσέγγιση της μαρμίτας της τοπικής εξουσίας.

Γι αυτούς τους πολιτικάντηδες οι ιδεολογίες και οι αρχές είναι ψιλά γράμματα. Αυτό που προέχει είναι να αναδείξουν το «πολιτικό τομάρι» τους και να αποκτήσουν –επιτέλους- ένα ρόλο που δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν στην κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή.

Αλλά αγαπητοί συμπολίτες/σες ήρθε η ώρα της ευθύνης για όλους/όλες.

Θα εξακολουθήσουμε να παραμένουμε στη λογική που καθηλώνει την κοινωνία μας στο τέλμα, στην παραλυτική ανημποριά, στα παζαρέματα για παράταση του εξευτελισμού μας; Ή θα επιλέξουμε την κατάλυση της πελατειακής λογικής και η αξιοκρατία να γίνει η ανυποχώρητη αξίωση των ψηφοφόρων;

Πρόταση της Ενωτικής Δημοτικής Παρέμβασης Παγγαίου που δημιουργήσαμε είναι το δεύτερο.

Μια παράταξη με στελέχη ζυμωμένα στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και επικεφαλής τον άξιο και καταξιωμένο για την κοινωνική του προσφορά ιατρό Μικροβιολόγο Μπόνο Θεόδωρο.

Εν κατακλείδι:

«Μη χάνεις το θάρρος σου εμείς πάντα το ξέραμε πως δε χωράει μέσα στους τέσσερις τοίχους το μεγάλο μας όνειρο…»

                       Ζητάμε την ψήφο σου

                                                          Καλό Βόλι

Η ΜΚΟ ΚΟΡΗΣ ΚΑΙ ΓΑΜΠΡΟΥ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗ

ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ HUMANET - ΑΠΟ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΣΤΗ ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ (Από φιμοτρο)
Η κόρη του Λευτέρη Καλ[π]ογιάννη και αδελφή του πρώην Αναπληρωτή Υπουργού Στ. Καλογιάννη, είχε... μυηθεί στο φιλανθρωπικό έργο με τις ΜΚΟ και πριν φυσικά εκλεχθεί αντιπεριφερειάρχης Ιωαννίνων όπως είναι σήμερα. Η κυρία Τατιάνα Καλογιάννη [φωτο] αλλά όπως αποκαλύπτουμε και ο σύζυγός της Σταύρου, υπήρξαν ιδρυτικά μέλη της  HUMANET που χρηματοδοτήθηκε με 2,5 εκατομμύρια ευρώ στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Και αντί να τα επενδύσει για να φτιαχτεί κανένα σχολείο στη γειτονική Βόρεια Ήπειρο, προτίμησε να τα στείλει στη μακρινή Σρι Λάνκα για κατασκευή αλιευτικών σκαφών ή στη Μολδαβία. Έδρα της ΜΚΟ πάντως είναι ακίνητο της οικογένειας Καλογιάννη επί της Λεωφόρου Δωδώνης, τριάντα μόλις μέτρα από το δικαστικό μέγαρο της πόλης. Στο σημείο αυτό διαπιστώνεται και μια λεπτομέρεια εξίσου αποκαλυπτική την διάσταση της οποίας αναζητά η έρευνα του Fimotro. Διαβάστε ενδεικτικά ορισμένα απ’ αυτά τα έργα που χάθηκαν σε χώρες μακρινές:
ΠΟΣΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

2005
HUMANET: 137.000
Για έργα πολλαπλής αξιοποίησης του ποταμού Σούχε στην Αλβανία (100).

2006
- HUMANET: 50.000
Ιατρικά εργαστήρια στην Κούβα.

 2007
HUMANET: 270.000
Κατασκευή αλιευτικών σκαφών στη Σρι Λάνκα και ενδυνάμωση των συντεχνιών των φτωχών αλιέων.


2008
HUMANET: 156.000
Κατασκευή αλιευτικών σκαφών στη Σρι Λάνκα.

2009
HUMANET & συνεργάτες: 560.000

Να μην περάσει ο μακκαρθισμός, να σταματήσει η πορεία προς τον κρατικό αυταρχισμό

Έχουμε γίνει μάρτυρες κατά το τελευταίο διάστημα ενός παροξυσμού του κρατικού αυταρχισμού εκ μέρους των κυβερνώντων -ως αποκορύφωση των εξελίξεων της τετραετίας 2010-2014 -σε βάρος των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών και ειδικότερα όσων αμφισβητούν κατά τρόπο ενεργό τις κρατούσες οικονομικές και κοινωνικές επιλογές.

Η εφαρμογή των σκληρών και ανεπιεικών μνημονιακών πολιτικών και η αποδυνάμωση της εθνικής κυριαρχίας έρχονται σε σύγκρουση με την ισχύ του κοινωνικού κράτους δικαίου και την προστασία των συνταγματικών ελευθεριών, οι οποίες έχουν κατακτηθεί με τους αγώνες και τις πολυετείς προσπάθειες του ελληνικού λαού.
Ήδη, τα δικαιώματα στην συνδικαλιστική ελευθερία και στην απεργία, στην ελεύθερη δημόσια συνάθροιση και στην ελεύθερη πολιτική έκφραση έχουν δεχθεί σημαντικά πλήγματα από την πρακτική της εκτελεστικής εξουσίας. Με αφετηρία την υποβάθμιση του θεσμού των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων από το 2012 και εξής, έχουμε ήδη φθάσει στη συστηματική άσκηση ποινικών διώξεων κατά συνδικαλιστών με αβάσιμες κατηγορίες όπως συνέβη ειδικότερα στην περίπτωση του μέλους της διοίκησης της ΑΔΕΔΥ Παύλου Αντωνόπουλου και στην χειραγώγηση της δικαστικής λειτουργίας ώστε να διωχθούν ποινικά συνδικαλιστές και ενεργοί πολίτες. Επίσης, αποτελεί κοινό τόπο το γεγονός ότι η διεξαγωγή των συναθροίσεων έχει καταστεί άκρως προβληματική μέσω της κατάχρησης των χημικών ουσιών κατά των διαδηλωτών αλλά και ορισμένων απαγορεύσεων συναθροίσεων όπως κατά την ημέρα της γιορτής για την ανάληψη της ελληνικής Προεδρίας στην Ε.Ε. Τα συλλογικά πολιτικά δικαιώματα αποτελούν ουσιαστική πραγμάτωση της δημοκρατικής αρχής και η συστηματική παρακώλυση της άσκησής τους παραμορφώνει και αλλοιώνει τον δημοκρατικό χαρακτήρα του πολιτεύματος.
Την ίδια στιγμή παρατηρούμε με έντονη ανησυχία μια εκστρατεία μακκαρθικής στοχοποίησης σε βάρος επιστημόνων και ιδιαίτερα νομικών , οι οποίοι ασκούν εδώ και χρόνια μια συνεκτική επαγγελματική και επιστημονική πρακτική επικριτική προς τις παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως το δικαίωμα ποινικής υπεράσπισης κατά το άρθρο 20 παρ. 1 Σ και το άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α. και ιδίως εν όψει της εφαρμογής της έκτακτης αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, επισημαίνοντας αντιφάσεις και όψεις αντισυνταγματικότητας αυτής της νομοθεσίας. Ιδίως στην περίπτωση του Δημήτρη Μπελαντή, δικηγόρου και διδάκτορος δημοσίου δικαίου, αυτό που βάλλεται στο πρόσωπό του είναι η επιμονή του στην προστασία των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων και η μη αποδοχή της συρρίκνωσής τους για ειδικές κατηγορίες κατηγορουμένων καθώς, επίσης, και η επιστημονική επιμονή του στην προάσπιση της συνταγματικής έννοιας του πολιτικού εγκλήματος. Σε κάθε περίπτωση, είναι αδιανόητο ένας δικηγόρος και νομικός να συκοφαντείται σχεδόν ως «συνεργός της τρομοκρατίας» για τις δημόσιες πολιτικές παρεμβάσεις του και για την ιδιαίτερη δικηγορική και επιστημονική του πρακτική. Όπως είναι αδιανόητο, οι θεωρητικές θέσεις ενός επιστήμονα και ενεργού στοχαστή για τον κοινωνικό μετασχηματισμό στην χώρα μας να διαστρεβλώνονται και να λαμβάνουν χαρακτήρα σκανδαλοθηρικών δημοσιευμάτων.
Τέλος, μας προξενεί έκπληξη και ανησυχία η παράταση του καθεστώτος επίταξης υπηρεσιών («επιστράτευσης») κατά το ν.δ. 17/1974 εδώ και έναν χρόνο για τους εργαζόμενους στο Μετρό, σε πλήρη αναντιστοιχία και παρέκκλιση ακόμη και από αυτές τις προϋποθέσεις που θέτει αυτό το αμφιλεγόμενο νομοθέτημα, το οποίο κυρίως τέθηκε για να αντιμετωπίσει περιπτώσεις θεομηνιών, φυσικών καταστροφών κλπ. Ιδίως μάλιστα χωρίς να έχει εκδοθεί ως τώρα η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας επί της σχετικής προσφυγής.
Πιστεύουμε ότι η ελληνική κοινωνία χρειάζεται επειγόντως μια διαδικασία εκδημοκρατισμού, προστασίας και διεύρυνσης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και πρέπει να αποφύγει σε κάθε περίπτωση μια αυταρχική αναδίπλωση και μια εκτροπή μακκαρθικού και αυταρχικού χαρακτήρα.

Γιώργος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημήτρης Καλτσώνης, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Γιώργος Κατρούγκαλος, καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου

Κύρια πηγή φόβου ο μισονεϊσμός ή η νεοφοβία ;

 
Καλλιεργούν το υπόστρωμα του εκχυδαϊσμού και του εκφασισμού της κοινωνίας.

Για την ακρίβεια, θα μου επιτρέψετε να πω μια λέξη και ζητάω συγνώμη από εσάς και τους ακροατές μας, του εκτσογλανισμού της ελληνικής κοινωνίας.

Του εκτσογλανισμού.

Αυτά κατά κυριολεξία είπε στη σύνοδο της ΚΠΕ αναφερόμενος για τον ΣΥΡΙΖΑ

Βέβαια, ο κ. Βενιζέλος τα είπε αυτά ενώ ίσως για πρώτη φορά αισθανόταν τόσο απειλητικούς τριγμούς στην καρέκλα του, καθώς η δυσαρέσκεια στελεχών του κόμματός του προς το πρόσωπό του συνεχώς εντείνεται –από στελέχη που ζητούν “απεμπλοκή από τη συγκυβέρνηση”, οπότε η επίθεση στον ξορκισμένο ΣΥΡΙΖΑ ήταν επιβεβλημένη για λόγους εσωτερικής συσπείρωσης, ακόμα καλύτερα μ’ ένα ρητορικό πυροτέχνημα που θα τραβούσε την προσοχή από τις φωνές αμφισβήτησης. Αυτά τα πολιτικά τεχνάσματα είναι στοιχειώδη, πασίγνωστα και διάφανα.

Τουλάχιστον για εμάς που το δημιουργήσαμε (το κόμμα που γαντζώθηκε) και τα είχαμε ζήσει πολλάκις.

Οπότε δεν θα σχολιάσω περισσότερο τα αδιέξοδα του κ. Βενιζέλου -αλλά θα ασχοληθώ σήμερα (υπάρχει χρόνος λόγω των ημερών) με τον βενιζέλειο νεολογισμό.

Ο εκτσογλανισμός χαρακτηρίστηκε γλωσσικό έκτρωμα, διότι συνειδητά συνδυάζει μια λόγια πρόθεση (εκ-) και έναν λόγιο τρόπο παραγωγής λέξεων (εκ+χ+-ισμός) με μια επιδεικτικά λαϊκή λέξη, σχεδόν χυδαία, και επιπλέον δάνεια. Από την άποψη αυτή βέβαια ο κ. Βενιζέλος δεν πρωτοτυπεί -πριν από αρκετά χρόνια, όταν ιδρυόταν το Δίκτυο 21, που είχε στην ηγεσία του τον τωρινό συνοδοιπόρο του κ. Βενιζέλου, τον Χρ. Λαζαρίδη, ο γνωστός συντηρητικός λόγιος Σ. Καργάκος είχε θεωρήσει το Δίκτυο 21 ασπίδα στην… εκπούστευση της κοινωνίας. Τέτοια υβρίδια πάντως, αν και δεν απορρίπτονται εξορισμού, σπάνια ευδοκιμούν.
Ο εκτσογλανισμός είναι διπλό υβρίδιο, ή πιο σωστά υβρίδιο από δύο απόψεις: από τη μια, υβρίδιο λόγιου σχηματισμού με λαϊκό τύπο και από την άλλη υβρίδιο δάνειας λέξης με εγχώριο πρόθημα και επίθημα.

Κι όμως, ενώ η λέξη “σκατά” παράγει πολύ εύκολα λαϊκά σύνθετα και παράγωγα, λόγιο παράγωγο δεν μπορεί να παράξει (ρεσίκ), εκτός αν το έχει ήδη παράξει στην αρχαιότητα (αλλά και πάλι, δεν λέμε “σκατοφάγος”, που είναι αρχαίο, αλλά “κοπροφάγος”). Κατά τα άλλα, και συγνώμη για τη δυσοσμία, ενώ έχουμε, ας πούμε, “ξεσκάτωμα”, δεν έχουμε λόγια σύνθετα, ας πούμε δεν έχουμε “αποσκάτωση”: ένα τέτοιο υβρίδιο θα ακουγόταν κωμικό

Και ο εκτσογλανισμός εξίσου κωμικά ακούγεται -αλλά το δυστύχημα για τον κ. Βενιζέλο είναι πως το είπε στα σοβαρά.

Αλλά  πάλι προσέτρεξα. Είπα τόσα και τόσα για το υβρίδιο και τίποτα ακόμα για τον πυρήνα του, τη λέξη τσογλάνι. Σύμφωνα με το λεξικό, τσογλάνι είναι ο νεαρός κακής διαγωγής, ο αλήτης. Υπάρχει το τσογλανάκι, υποκοριστικό, αλλά και ο τσόγλανος, μεγεθυντικό, ο άνθρωπος πολύ κακής διαγωγής, και ακόμα περισσότερο ο τσογλαναράς.
Η λέξη μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για μεγαλύτερους σε ηλικία, αλλά πρώτα και κύρια εννοεί νέους κακής διαγωγής -αν θυμηθείτε και την τσογλανοπαρέα στο τραγούδι του Σαββόπουλου, είναι “μια αλλοίθωρη νεολαία”.
Η λέξη τσογλάνι είναι δάνειο από τα τούρκικα, όπου iç oğlanι ήταν ο νεαρός στην υπηρεσία του παλατιού. Τη δεύτερη λέξη την αναγνωρίζουμε, μας θυμίζει το επίθημα -ογλου που έχουν πολλοί συμπατριώτες μας με μικρασιατική ιδίως καταγωγή, αν βέβαια δεν έπεσαν σε δραστήριο ληξίαρχο ώστε να μετατρέψει τον Χαντούμογλου σε Ευνουχίδη και να δοξαστεί η ετυμολογική διαφάνεια. Κατά λέξη iç oğlanι θα πει “εσωτερικό αγόρι”, ακόλουθος. -

Βλέπετε, η λέξη “τσογλάνι” παραπέμπει κατά κύριο λόγο σε νεαρό άτομο και ο κ. Βενιζέλος, σαν γνήσιος εκπρόσωπος του χρεοκοπημένου παρελθόντος, είναι εύλογο να φοβάται όσο τίποτε άλλο το καινούργιο. Αυτό κυρίως τον ενοχλεί και όχι η υπαρκτή ή η υποτιθέμενη αγένεια που χαρακτηρίζει ή ανυπακοή την οποία κηρύσσει ο ΣΥΡΙΖΑ -άλλωστε, δεν είναι τούτη εδώ η πρώτη εκδήλωση του μισονεϊσμού ή της νεοφοβίας, του κ. Βενιζέλου -θυμηθείτε τα ανόητα αστειάκια για τον πρόεδρο του δεκαπενταμελούς-.
Οπότε, βλέποντας τον πανδαμάτορα να σε έχει πάρει παραμάζωμα, λογικό είναι να φθονείς το νέο που έρχεται και να μιλάς για τσογλάνια…

Κοντολογίς σε λίγο κανείς δεν θα θυμάται τίποτα και θα έχει κι αυτός ( ο βενιζέλειος νεολογισμός) την τύχη των πυροτεχνημάτων.

Κοινώς πουφ κι έφυγε !!!

                                                                                                       ger

Δεν ζούμε όλοι την ίδια ζωή. Κάποιοι γουστάρουν τον βούρκο. Σε άλλους αρέσει ο ουρανός...

Γράφει ο "Πιτσιρίκος" από ΣΙΒΥΛΑ

 

Άνοιξη
Ελλάδα, Απρίλιος 2013.
Η Ελλάδα συνεχίζει να βουλιάζει, τα νούμερα –κατά γενική ομολογία- δεν βγαίνουν, και η χώρα πορεύεται λες και δεν τρέχει τίποτα. Αφασία. Παράλληλα, συνεχίζεται η προανακριτική επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ, με σκοπό να συγκαλυφθούν οι ευθύνες του Ευάγγελου Βενιζέλου και η υπόθεση να μπει στο αρχείο.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος κατέθεσε χτες στην... προανακριτική επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ, έριξε τις ευθύνες στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, στον πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Ιωάννη Διώτη και στον πρώην διοικητή της ΕΥΠ Κωνσταντίνο Μπίκα, και υποστήριξε πως ο ίδιος είναι αθώα περιστερά.
Διαβάζοντας τα όσα ειπώθηκαν στον «καυγά» ανάμεσα στον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Ηλία Κασιδιάρη στην προανακριτική επιτροπή, βεβαιώνεται πια και ο πιο δύσπιστος πως ο ρόλος της Χρυσής Αυγής είναι να αθωώσει και να προστατεύσει αυτούς που οδήγησαν την Ελλάδα στην χρεοκοπία.
Τσαμπουκάδες και τραμπουκισμοί, για να μη μένει κανείς στην ουσία.
Φασίστας ο Κασιδιάρης, άρα αθώος ο Βενιζέλος.
Ναζιστική η Χρυσή Αυγή, άρα δημοκρατικό το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία.
Σκέφτομαι τους κακομοίρηδες που ψήφισαν Χρυσή Αυγή για να τιμωρήσουν τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Τους έδωσαν το φιλί της ζωής.
Με την ύπαρξή της και την παρουσία της στη Βουλή, η Χρυσή Αυγή αθωώνει και ξεπλένει καθημερινά και συστηματικά όλο το σύστημα που ξέσκισε τη χώρα: πολιτικούς, ΜΜΕ και οικονομική ολιγαρχία.
Βέβαια, αυτό δεν σταματάει τη χώρα από το να βυθίζεται διαρκώς.
Οι αριθμοί δεν συγκινούνται καθόλου από τα σχέδια της πολιτικής και της οικονομικής ελίτ, για να μην χάσουν τις θέσεις τους και τα προνόμιά τους.
Η σύγκρουση με την πραγματικότητα θα είναι οδυνηρή. Πριν κλάψεις, κοιτάξου στον καθρέφτη.
Μετά την χρεοκοπία, οι Έλληνες έπρεπε να απαιτήσουν Δικαιοσύνη αλλά, για μια ακόμα φορά, προτίμησαν να υποκύψουν στον ψεύτικο οικονομικό εκβιασμό και να ανεχτούν η χώρα να κυβερνάται ακόμα από ανθρώπους σαν τον Ευάγγελο Βενιζέλο, που θα έπρεπε από καιρό να έχουν οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη.
Τίποτα υγιεινό δεν μπορείς να φτιάξεις με σάπια υλικά σαν τον Βενιζέλο. Δεν είναι λιγότερο φασίστας ο Βενιζέλος από τον Κασιδιάρη. Απλά, έχει καλύτερες δημόσιες σχέσεις. Είναι πολλά τα λεφτά.

Θα έγραφα κι άλλα αλλά αφενός τα έχω ξαναγράψει κι αφετέρου αυτός ο Απρίλης είναι πολύ όμορφος για να ασχολείσαι με σιχαμένους και καθάρματα.

Δεν ζούμε όλοι την ίδια ζωή. Κάποιοι γουστάρουν τον βούρκο. Σε άλλους αρέσει ο ουρανός.

Που είστε εντιμότατοι της κυβερνώσας αριστεράς;..Ε κυριε Κουβέλη..Με τα σκουπίδια Ψαριανούς και ΣΙΑ !!

Χάσαμε πατριώτες την ευκαιρία….

 Tώρα κλαίνε όλα τα αλάνια που θα μείνουνε χαρμάνια. Με την άρνηση της κυβερνώσας αριστεροδεξιάς ΔΗΜΑΡ να συνεργασθεί με το ΠΑΣΟΚ χάθηκε μια ιστορική ευκαιρία τιτανοτεράστιοι μέντορες της πολιτικής, όπως ο Ψαριανός και ο Σαχινίδης να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι και να κάνουν πράξη το όραμά τους για την αναγέννηση της Ελλάδας.

Κανονικά η χθεσινή μέρα θα έπρεπε να ανακηρυχθεί σε μέρα εθνικού πένθους καθότι η χώρα έχασε την ευκαιρία φωτεινά μυαλά όπως του Κουβέλη, του Μαλέλη, του Ανδρέα Παπαδόπουλου, του Πάρι Κουκουλόπουλου, του Σαχινίδη, του Πύρρου Δήμα να δουλέψουν μαζί.

Κλάψτε γοερά χήρες και ζωντοχήρες.!!!! 

Τι εθνική απώλεια κι αυτή...

Ο ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας για τη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων

Βρισκόμαστε μπροστά στον άμεσο κίνδυνο διακοπής της λειτουργίας της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων. Έχοντας υπόψη τη σημασία της για την αγροτική παραγωγή, την οικονομία της χώρας και την τοπική κοινωνία, και χωρίς να κάνουμε πίσω από τη σταθερή και ανυποχώρητη άποψή μας για λειτουργία με σεβασμό στο περιβάλλον, θέλουμε να τονίσουμε τα εξής.

Οι ευθύνες της διοίκησης της εταιρείας και η αθέτηση των συμφωνιών της είναι τραγικές και καθοριστικές γι’ αυτήν την εξέλιξη. 

Οι κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση και μετά κατόρθωσαν μια δημόσιου χαρακτήρα επιχείρηση στρατηγικής και εθνικής σημασίας να δοθεί στους υπόδικους ιδιοκτήτες φίλους τους (Λαυρεντιάδης). 

Οι διοικήσεις του Σωματείου των εργαζομένων συνεχίζουν να κινούνται στη γνωστή, προσφιλή γι’ αυτούς, τακτική : επισκέψεις στα γραφεία αυτών που δημιούργησαν το πρόβλημα (Βενιζέλος - Μανιάτης) παρακαλώντας τους θύτες να βοηθήσουν τα θύματα. 

Επιβάλλεται άμεσα : 

-           Οι διοικήσεις της ΔΕΠΑ και του ΤΑΙΠΕΔ πρέπει να κάνουν τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να βρουν κοινό τόπο για τη ρύθμιση των χρεών της εταιρείας προς αυτούς με στόχο την προσωρινή έστω συνέχιση της λειτουργίας της. 

-           Η τρικομματική κυβέρνηση να δώσει χωρίς καμία καθυστέρηση πολιτική λύση στο πρόβλημα για τη συνέχιση της λειτουργίας του εργοστασίου. 

-           Όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς της περιοχής να εργαστούν και να αγωνιστούν για μια μόνιμη και σταθερή λύση που στόχο θα έχει την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της βιομηχανίας, θέτοντας αυτήν υπό δημόσιο έλεγχο, δεδομένου ότι αυτό που παράγει είναι μεγάλης εθνικής και στρατηγικής σημασίας προϊόν.

 

 

Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ Αλέξη Τσίπρα στους αγρότες στον ορχομενό Βοιωτίας

Ήρθα σήμερα εδώ για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι συμβολικός. Θέλουν να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι είστε και εσείς μια συντεχνία και να επιβάλουν ξανά τη λογική του κοινωνικού αυτοματισμού, δηλαδή μια κοινωνική κατηγορία απέναντι σε μια άλλη. Εδώ, όμως, δεν μιλάμε απλά για μια κοινωνική κατηγορία. Μιλάμε για τα θεμέλια της παραγωγικής συγκρότησης της οικονομίας μας. Εάν μαραζώσει η ύπαιθρος, εάν σταματήσει να παράγει η αγροτιά, δεν πρόκειται να βγούμε ποτέ από την κρίση.

Και ο δεύτερος λόγος της παρουσίας μου είναι όχι συμβολικός, αλλά ουσιαστικός. Γιατί εμάς μας ενδιαφέρει να δούμε συγκεκριμένες και χειροπιαστές προτάσεις που θα καλυτερεύσουν τη ζωή σας. Όχι λόγια του αέρα. Γιατί από λόγια έχετε χορτάσει.

Πριν έξι μήνες είχαμε εκλογές και θυμάστε τι έλεγαν στα μπαλκόνια για να πάρουν την ψήφο. Και μόλις τελειώσουν οι εκλογές ξεχνάνε τα λόγια και τις δεσμεύσεις και οι σωτήρες του τόπου κρύβονται πίσω από τις κλούβες με τα ΜΑΤ.

Μόνο που για εσάς εδώ τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα. Γιατί με εσάς δεν μπορούν να στείλουν χαρτιά επιστράτευσης και να σας επιτάξουν. Να επιτάξουν τι; Τα τρακτέρ;  Τα χέρια σας που σκαλίζουν τα χωράφια; Τι να επιτάξουν εδώ;

Άρα, λοιπόν, εδώ πρέπει να μιλήσουμε για την ουσία. Και η ουσία είναι ποια; Η ουσία είναι ότι η χώρα βρίσκεται σε μια δομική κρίση και εξ αιτίας αυτού του γεγονότος, δεν είναι μοναδική αιτία, αλλά είναι βασική αιτία ότι δεν μπορεί να παράξει πλούτο. Και βασικοί παραγωγοί του πλούτου είναι οι αγρότες, είστε εσείς.

Έχουν γίνει λάθη στο παρελθόν. Και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Και εσείς έχετε κάνει λάθη. Δεν φταίτε βέβαια εσείς. Μπήκατε σε μια λογική, σας έβαλαν τα κόμματα που κυβερνούσαν σ’ αυτή τη λογική,  και η αριστερά φταίει, γιατί στην κρίσιμη στιγμή δεν έπρεπε να ζητάμε όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά, έπρεπε να ζητάμε προοπτική. Έπρεπε να ζητάμε να στηριχτεί η οικονομία μας όχι στις φούσκες, στα δάνεια, αλλά να στηριχτεί στην παραγωγή.

Και είχαμε μια Ε.Ε. η οποία μας καταδίκαζε με την Κοινή Αγροτική Πολιτική, αλλά άλλες χώρες στην Ε.Ε. χειρίστηκαν πολύ πιο ευέλικτα και πιο έξυπνα τις δυνατότητες που είχαν. Σ’ αυτόν τον τόπο έχουμε φτάσει στο σημείο να εισάγουμε τα βασικά προϊόντα κατανάλωσης. Δεν προχωράνε τα πράγματα έτσι. Ούτε η λύση είναι να έρθουν οι εμίρηδες από το Κατάρ να επενδύσουν. Καλές οι επενδύσεις, αλλά αν δεν ξαναστήσουμε στα πόδια της την παραγωγή, δεν θα  μας σώσουν αυτές.

Και θέλω να γίνω πολύ συγκεκριμένος. Μπορεί να υπάρξει προοπτική αν ακολουθηθούν αυτές οι μνημονιακές επιταγές που αυξάνουν τους φόρους και έχουμε φτάσει στο σημείο το κόστος παραγωγής να είναι μεγαλύτερο από τα όποια κέρδη μπορεί να έχει ο παραγωγός πουλώντας τα προϊόντα του; Να καταργούν την επιστροφή του ειδικού φόρου, να μειώνουμε το ποσοστό, το συντελεστή της επιστροφής ΦΠΑ. Αν έχει φτάσει εκεί που έχει φτάσει το κόστος παραγωγής σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στο γεγονός ότι το πετρέλαιο και το ρεύμα είναι σε δυσθεώρητα ύψη. Και αυτό είναι μνημονιακή επιταγή. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να μπει ένα φρένο. Γιατί είναι φανερό πως οι εταίροι μας στην Ε.Ε., η τρόικα έχει ένα σχέδιο εξόντωσης του ελληνικού λαού, ένα σχέδιο παγίδευσης της ελληνικής οικονομίας. Γιατί; Γιατί αυτοί θέλουν τη χώρα αποικία χρέους. Δεν τους ενδιαφέρει να μπορέσει ο αγρότης να παράξει για να βγει η χώρα από την κρίση. Τους ενδιαφέρει να είμαστε εγκλωβισμένοι διαρκώς στα δάνειά τους.

Λένε τώρα ότι έκαναν λάθος στον πολλαπλασιαστή. Ήταν συνειδητή επιλογή το λάθος. Αλλά ακόμα και τώρα που παραδέχονται το λάθος, δεν αλλάζουν τη συνταγή. Και καλά αυτοί παραδέχονται το λάθος. Η ελληνική κυβέρνηση, η τρόικα εσωτερικού συνεχίζει να εφαρμόζει το λάθος.

Εμείς, λοιπόν, θεωρούμε ότι το αγροτικό κίνημα, ο ξεσηκωμός του κόσμου του μόχθου στην ύπαιθρο θα είναι το τελειωτικό χτύπημα σ’ αυτήν την άδικη πολιτική που καταστρέφει τη χώρα. Και θεωρούμε ότι αυτός ο ξεσηκωμός πρέπει να συνδέεται με το δίκαιο αγώνα των εργαζόμενων, των ανθρώπων του μόχθου, των ανέργων, των νέων ανθρώπων που δεν βλέπουν προοπτική.  Το επόμενο στάδιο θα είναι όχι ο μαρασμός στα χωράφια σας, αλλά ο μαρασμός στις πόλεις και τα χωριά της υπαίθρου. Γιατί οι νέοι άνθρωποι –και βλέπω αρκετούς από σας εδώ να είστε νέοι αγρότες-  θα φεύγετε όχι να πάτε στα αστικά κέντρα, γιατί και εκεί έχει πέσει πείνα-, αλλά στο εξωτερικό.

Άρα, λοιπόν, ο αγώνας ο δικός σας είναι αγώνας που δεν αφορά μονάχα το εισόδημά σας. Αφορά την προοπτική του τόπου, της χώρας.

Σας λένε, ελάτε να κουβεντιάσουμε. Πώς να κουβεντιάσουμε και πάνω σε τι όμως; Πρώτα βάζουν τους φόρους, πρώτα ακριβαίνουν το ρεύμα, ακριβαίνουν το πετρέλαιο, μετά ξεπουλάνε την Αγροτική Τράπεζα με τις υποθηκευμένες γαίες των αγροτών σε μια χρεοκοπημένη ιδιωτική τράπεζα για να σώσουν έναν τραπεζίτη.  Το οποίο για σας τι σημαίνει -για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- έλλειμμα ρευστότητας σημαίνει, δεν έχετε δάνεια. Πώς θα κινηθεί η παραγωγή αν δεν υπάρχει ρευστότητα;

Και ακολούθως, με μια ρεβανσιστική λογική επιτίθενται και στους απόμαχους του μόχθου, τους συνταξιούχους αγρότες. Τους πάνε τη σύνταξη στα 67 και μειώνουν τις συντάξεις ακόμα και των 300 ευρώ. Και μετά σας λένε, ελάτε να κουβεντιάσουμε.

Λοιπόν εμείς θα σας πούμε λόγια σταράτα και συγκεκριμένα.

Πρώτον, ο αγώνας σας πρέπει να έχει τη στήριξη όλης της ελληνικής κοινωνίας. Στο κολπάκι του κοινωνικού αυτοματισμού δεν θα πέσετε, γιατί έχετε πια σοφία και εμπειρία. Θα τους χτυπήσετε εκεί που τους πονάει και είμαι βέβαιος ότι θα το κάνετε αυτό, με έξυπνο τρόπο, με εναλλακτικές σκέψεις. Θα κάνουμε το δικό σας αγώνα, αγώνα όλης της κοινωνίας.

Επιπλέον, θέλω να σας πω ότι πρέπει να συζητήσετε συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Κι εγώ είμαι εδώ για να σας πω ορισμένες απ’ αυτές. Δεν μπορείς να έχεις αγροτική παραγωγή με το πετρέλαιο και το ρεύμα στα ύψη. Πρέπει να καταργηθεί με απόφαση στη Βουλή –και εμείς δεσμευόμαστε γι’ αυτό- η αύξηση στο φόρο του πετρελαίου. Και πρέπει άμεσα, όχι να μην γίνει αύξηση, αλλά να μειωθεί στα προηγούμενα επίπεδα το ρεύμα, τα τιμολόγια της ΔΕΗ που αφορούν τον αγροτικό κόσμο. Είναι οι στοιχειώδεις δεσμεύσεις για να ξεκινήσει ένας συγκροτημένος διάλογος πάνω στα πραγματικά προβλήματα, που είναι ο προγραμματισμός και η στρατηγική για την παραγωγή στα ανταγωνιστικά προϊόντα, που είναι η δημιουργία προϋποθέσεων ρευστότητας με τράπεζα που δεν θα ασχολείται με τα κέρδη της, αλλά με την ανάπτυξη στην αγροτική παραγωγική, που είναι η καλλιεργητική κάρτα, που είναι μια σειρά από προτάσεις και σχέδια που έχουμε ήδη εκπονήσει και θέλουμε να τα συζητήσουμε μαζί σας.

Αλλά προϋπόθεση για το οτιδήποτε είναι να ξεκινήσουμε από το ότι πρέπει ο αγρότης να επιβιώσει, πρέπει η χώρα να επιβιώσει. Άρα άμεσα να καταργηθεί κάθε σκέψη που εντάσσεται στο μνημόνιο για εξίσωση του πετρελαίου, που θέλετε για να δουλέψουν τα τρακτέρ σας, στις τιμές του πετρελαίου κίνησης που πληρώνει ο καθένας πολίτης ξεχωριστά. Μείωση του κόστους πετρελαίου, μείωση του κόστους της ΔΕΗ, για να ξεκινήσει οποιαδήποτε συζήτηση. Και εμείς δεσμευόμαστε ότι αυτή θα είναι πρώτη προτεραιότητα μιας κυβέρνησης που θα θελήσει να βάλει στόχο τον απεγκλωβισμό της χώρας απ’ αυτό το σπιράλ του θανάτου, την έξοδο από το μνημόνιο της καταστροφής και την παραγωγική ανασυγκρότηση, την ανόρθωση της χώρας.

Ξέρω ότι πολλοί από σας μπορεί να απογοητεύονται. Όμως να έχετε στο μυαλό σας ότι το μεγαλύτερο σκοτάδι το έχει λίγο πριν έρθει η αυγή. Και τώρα είμαστε στο μεγαλύτερο σκοτάδι. Αλλά πολύ σύντομα θα αλλάξουν τα πράγματα.

Μπορεί να διαφωνούμε με την κουλτούρα του αλλά ...όχι με τα σταράτα λόγια απέναντι στους πρώην και νυν συντρόφους του

 

 Του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου

 Ο ένας δεν διάβασε, ο δεύτερος δεν κατάλαβε, ο τρίτος πιέστηκε, ο τέταρτος διαφώνησε, ο πέμπτος τα προέβλεψε και όλοι μαζί … υλοποίησαν την ίδια πολιτική!

Μια πολιτική που αποκτά σήμερα ακόμη πιο σκληρά αντιλαϊκά χαρακτηριστικά.

Οι πολιτικές του μνημονίου είναι εδώ. Τα αποτελέσματά τους είναι επίσης ΕΔΩ!

Οι υποκριτικές δηλώσεις πρώην Υπουργών για τις διαφωνίες με τις πολιτικές που επιβλήθηκαν από τους.......δανειστές προκαλούν την κοινή λογική.

Απέναντί τους βρίσκεται μια ολόκληρη κοινωνία που εξαθλιώνεται, που φτωχαίνει, που χάνει τις δουλειές της, που φοβάται για το αύριο, που δεν βρίσκει δημόσια παιδεία και υγεία.

Απέναντί τους βρίσκονται τα δικά τους θύματα!

Άνεργοι που πολλαπλασιάζονται, νέοι που μεταναστεύουν, οικογένειες που βιώνουν μια πρωτοφανή αδικία, επαγγελματίες που χάνουν τους κόπους μιας ζωής.

Είναι τα δικά τους αποτελέσματα. Αυτών που σήμερα φορώντας την προβιά του «επαναστάτη» προσπαθούν να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους για την κατάντια του τόπου, του λαού αλλά και του κόμματος που τους εμπιστεύτηκε τις πιο κρίσιμες θέσεις στις πιο δύσκολες στιγμές.

Ζούμε τον απόλυτο πολιτικό παραλογισμό!

Είναι να απορεί κανείς πως οι πρώην αντιμνημονιακοί έγιναν μνημονιακοί και πως οι πρώην μνημονιακοί προσπαθούν να εμφανιστούν σαν αντιμνημονιακοί, πάντα όμως, σωτήρες!

Σε λίγο θα μας πουν ότι δεν ήταν ούτε καν Υπουργοί αλλά οι σωσίες τους.

Δεν υπάρχει πάτος στην κατάντια τους;

Πρέπει να αντιληφθούν όλοι τους ότι η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ με τα μνημόνια και ο συμβιβασμός του με συντηρητικές πολιτικές, ο εναγκαλισμός του και σε επίπεδο κυβέρνησης με τη Δεξιά, θα παράγει συνεχώς κρίσεις.

Θα πρέπει να κατανοήσουν όλοι όσοι έχουν το θράσος να λένε, ότι με την υπογραφή του πρώτου μνημονίου έκαναν μια μεγάλη τομή στη σύγχρονη ελληνική πολιτική  ιστορία,  κατάφεραν και μάλιστα με τρόπο κυνικό να οδηγήσουν το ΠΑΣΟΚ στη νεοφιλελεύθερη όχθη.

Κατάφεραν να αποκαθηλώσουν κάθε στοιχείο πολιτικής μνήμης και παράδοσης απέναντι στις λαϊκές τάξεις που το στήριξαν. Πρόδωσαν την εμπιστοσύνη ενός ολόκληρου λαού. Κατάντησαν το ΠΑΣΟΚ ένα μηχανισμό χωρίς κοινωνικό κορμό και χωρίς κοινωνικές συμμαχίες.

Δεν κρύβονται οι πολιτικές τους ευθύνες, ούτε διαγράφονται τα κατορθώματά τους, ότι και αν πουν, ότι και αν δηλώσουν, όσο και αν προσπαθήσουν.

Απλά μας θυμίζουν ότι εκτός από την ανικανότητα, την μικρότητα και την αφέλεια υπάρχει ο πολιτικός παραλογισμός και η πολιτική απάτη που παράγεται από την συνάντησή τους με το τέλος της πολιτικής τους καριέρας.

Τα επιτεύγματα δε αυτών των πολιτικών τους τα «απολαμβάνει» όλος ο ελληνικός λαός.

Φτάνει πια. 
Έχετε αποδείξει πολλές φορές ότι είσαστε μικροί άνθρωποι που βρεθήκατε σε μεγάλες θέσεις .

Έλεος.