Τετάρτη 24 Ιουνίου 2009
H ομιλία της Σoφίας Σακοράφα, στο Διεθνές Συμπόσιο της Αθήνας για την Ιερουσαλήμ
Κυρίες και κύριοι,Χαιρετίζω με τη σειρά μου την πρωτοβουλία της Ελληνοπαλαιστινικής Φιλίας, για την τέλεση του σημερινού Διεθνούς Συμποσίου.
Πονάει, κυρίες και κύριοι, όπως αποδεικνύεται, η κήρυξη της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Αραβικού κόσμου για το 2009.
Πονάει και φοβίζει.
Εξ’ ου και ο βρώμικος υπόγειος πόλεμος που έγινε για δήθεν αλλαγή της ημερομηνίας της σημερινής εκδήλωσης......
ΠΗΡΕ ΦΩΤΙΑ ΤΟ ΜΑΝΤΡΙ !...
Σε πρωτοφανή επίπεδα έχει φτάσει ο αναβρασμός στην κοινοβουλευτική ομάδα της Ν.Δ., καθώς οι κάθε είδους διεργασίες εντείνονται, μέρα με τη μέρα κι έχουν, πλέον καταστεί ανεξέλεγκτες από τους, λογής – λογής, λοχίες και δεκανείς, του Μαξίμου και της Ρηγίλλης.Η συντριπτική πλειοψηφία των γαλάζιων βουλευτών, έχει σιγουρευτεί για την γρήγορη έλευση των εθνικών εκλογών κι ο καθένας τους προσπαθεί να εκτιμήσει και να κανονίσει τα του μέλλοντός του.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, πως στις αναζητήσεις τους, δεν διερευνάται μόνο η παρουσία τους στην επόμενη βουλή, αλλά και το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο εσωτερικό της ηττημένης Ν.Δ., μιας και κανείς δεν πιστεύει, πως ο Καραμανλής θα παραμείνει στην ηγεσία του κόμματος.
Την εσωστρέφεια επέτεινε το κλείσιμο της βουλής, αλλά την απογείωσε και το γεγονός, πως από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, δεν υπάρχει, το τελευταίο χρονικό διάστημα, καμιά διαδικασία επαφών και επικοινωνίας, είτε για ενημέρωση, είτε για αναζήτηση απόψεων και γνωμών.
Η άποψη, που εμφανίζεται ως η πιο ισχυρή στο γαλάζιο στρατόπεδο, είναι εκείνη που θεωρεί, πως η ηγεσία τόχει πάρει απόφαση και πως απλά περιμένει το μοιραίο, καθώς δεν είναι σε θέση να πραγματοποιήσει κινήσεις, οι οποίες θα ταρακουνούσαν το τέλμα και θάδειχναν κάποια σημάδια ανάκαμψης…
Άι Γιάννης ο Λαμπαδιάρης...
Έχει δοθεί εξηγήση για αυτές τις φωτιές ότι είναι ένα...
πυρολατρικό έθιμο του ηλιακού ζωογόνου φωτός, επειδή επιστρέφει στην μειωμένη του πορεία προς τον χειμώνα. Έτσι καθώς περνάμε την φωτιά, περνάμε από την μία ηλιακή περίοδο στην άλλη αλλά και από την μία κατάσταση της ζωής στην άλλη όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι "έφυγον κακόν εύρον άμεινον". Επίσης, δίνουν μεγάλη προσοχή την ημέρα οι άνθρωποι στο να μαζεύουν θεραπευτικά φυτά και βότανα, όπως χαμομήλι και ρίγανη, που θα χρειαστούν για γιατροσόφια και ροφήματα του χειμώνα. Από αυτό βγαίνει η παρετυμολογία που γίνεται από το όνομα Γιάννης(γιαίνω=θεραπεύω). Συνηθίζουν μάλιστα να αφήνουν τα βοτανολούλουδα στα πεζούλια των εκκλησιών για να λειτουργηθούν από τον Άι Γιάννη.
Βασικό επίσης εθιμικό στοιχείο της μέρας είναι ο Κλήδωνας. Η λέξη μας έχει μείνει από την αρχαία "Κλήδωνα" που βρίσκεται στον Όμηρο και προέρχεται από το ρήμα κληδωνίζω-ομαι που σημαίνει μαντεύομαι. Στις μαντικές διαδικασίες περιλαμβανόταν αφενός η μελέτη της στάχτης της σβημένης φωτιάς, αφετέρου αναζητούσαν το μολύβι που θα έλιωναν για να το ρίξουν στο νερό και από τα σχήματα που θα λάμβανε να μελετήσουν την μοίρα τους. Το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη "Φωτιές του Άι Γιάννη" περιγράφει τα βιώματα της ημέρας αυτής. "Η μοίρα μας, χυμένο μολύβι, δεν μπορεί να αλλάξει..."
Η Κάτια κόντραρε το Χατζηνικολάου για το θέμα Ψυχάρη...

Ο Χατζηνικολάου το πρωί έδωσε συγχαρητήρια στον Ψυχάρη που ζήτησε συγνώμη για την μεγάλη γκάφα του Βήματος σχετικά με την ανύπαρκτη συνέντευξη Καραμανλή-Ερντογάν.Δυο ώρες αργότερα η Κάτια Μακρή στην εκπομπή της με τον Γιώργο Χουδαλάκη τον ξέχε... τον Ψυχάρη.
"Τί παει να πει συγνώμη. Δεν είναι λίγο για να πεις συγνώμη, έκανα λάθος".
Και συνέχισε ακάθεκτη. "Τι πάει να πει αναλαμβάνω την ευθύνη. Και λοιπόν; Έχασε κανείς τη δουλειά του; Εμείς οι δημοσιογράφοι δεν στιλητεύουμε τους πολιτικούς, όταν "αναλαμβάνουν" την ευθύνη, χωρίς αντίκρυσμα;"
Πέστα, Χρυσόστομη...
"ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑΣΕ" 3 ΕΚ. ΕΥΡΩ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2008!

ΟΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΔΥΟ ΚΟΥΙΖ...
Διαβάστε με προσοχή τα σημερινά 2 σχόλια του "Κοριού" στο Έθνος. Και τα δυο δεν αναφέρουν ονόματα. Όπως πάντα το pressmme θα προχωρήσει περισσότερο το ρεπορτάζ. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Στο πρώτο σχόλιο η εφημερίδα αναφέρεται στον Χρήστο Θεοδωρίδη ο οποίος είναι συγγενής του Γιώργου Αλογοσκούφη.Εξαρθρώθηκε κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας
Το κύκλωμα, στο οποίο εμπλέκονται άτομα ηλικίας 20 έως και 56 ετών και οι οποίοι διακινούσαν σκληρό πορνογραφικό υλικό, όπου εμφανίζονταν και βιασμοί ανήλικων παιδιών, μέσω ίντερνετ, εξαρθρώθηκε μετά από συντονισμένες ενέργειες των γερμανικών και των ελληνικών αστυνομικών Αρχών.
Συγκεκριμένα, με έγκριση των εισαγγελικών αρχών έγινε άρση απορρήτου και μετά από ψηφιακή έρευνα διαπιστώθηκαν τουλάχιστον 170 ηλεκτρονικά ίχνη Ελλήνων χρηστών, από τα οποία ταυτοποιήθηκαν 39 χρήστες που στην ουσία ήταν οι κατηγορούμενοι.
Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας έγινε έφοδος της αστυνομίας και συνελήφθησαν οι είκοσι στο πλαίσιο του αυτοφώρου ενώ για τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους σχηματίστηκαν δικογραφίες οι οποίες υποβλήθηκαν στις κατά τόπους εισαγγελίες.
Από τους εμπλεκόμενους 37 είναι ημεδαποί και δύο αλλοδαποί, ηλικίας 22 και 59 ετών, υπήκοοι Καζακστάν και Αγγλίας αντίστοιχα ενώ αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι στην πλειονότητά τους είναι γονείς.
Οι κατηγορούμενοι διακινούσαν το υλικό από την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα, την Πτεολεμαΐδα, το Βόλο, το Ηράκλειο, τα Χανιά, την Αμαλιάδα, τη Νεμέα, τη Μονεμβασιά, την Πρέβεζα και την Κέρκυρα.
Συνολικά κατασχέθηκαν 87 σκληροί δίσκοι, πέντε φορητοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές και πλήθος cd και dvd συνολικής χωρητικότητας 35.000 GB, ενώ διαπιστώθηκε ότι το πορνογραφικό υλικό ανερχόταν σε εκατοντάδες χιλιάδες ψηφιακά αρχεία βίντεο και εικόνας.
Από την αστυνομία εξετάζεται το ενδεχόμενο να έχουν φωτογραφηθεί ή βιντεοσκοπηθεί και διακινηθεί στον παγκόσμιο ηλεκτρονικό ιστό παιδιά από την Ελλάδα, κάτι όμως το οποίο δεν έχει προκύψει μέχρι στιγμής.
Η επίσκεψη Παπούλια στη Συρία
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Αν συγκρίνει επίσης κανείς την κατάργηση της σύνδεσης με φέρι μπόουτ του λιμανιού του Βόλου με εκείνο της Λαττάκειας στη Συρία επί των ημερών του Ανδρέα Παπανδρέου με τις σημερινές συζητήσεις για πορθμειακή σύνδεση της Συρίας με τα... Κατεχόμενα (!) της Κύπρου, αντιλαμβάνεται πλήρως και με επώδυνο τρόπο πόσο πολύ έχουν οπισθοχωρήσει οι ελληνοσυριακές σχέσεις προς όφελος της Τουρκίας.
Αρκετές είναι οι αιτίες αυτής της οπισθοχώρησης.
Πρώτα πρώτα η αδιαφορία τόσο του σημερινού πρωθυπουργού όσο και του προκατόχου του για την ανάπτυξη των σχέσεων της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο. Δεκαπέντε (!) ολόκληρα χρόνια έχει να πατήσει Ελληνας πρωθυπουργός το πόδι του στη Συρία, από τότε που ζούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πάλι καλά που είχε πάει ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος.
Δεύτερον, οι ελληνικές κυβερνήσεις, σε αντίθεση με την τουρκική, επιδεικνύουν μια απίστευτη δειλία και έναν πολιτικά φαιδρό φόβο στο να έχουν κυβερνητικές επαφές με χώρες εναντίον των οποίων στρέφεται η αμερικανική πολιτική. Με το που έδειξαν οι ηγέτες της Ουάσιγκτον την αντιπάθειά τους προς την πολιτική της Συρίας, η Αθήνα... «έκοψε λάσπη» και ανομολόγητα απέφευγε τη Δαμασκό και τις σχέσεις μαζί της.
Τρίτον, τόσο η Αθήνα όσο και η Λευκωσία έχουν αναπτύξει πολύ στενότερες σχέσεις σήμερα με το αιμοσταγές κράτος του Ισραήλ από όσο παλιότερα, πράγμα που φυσικά επηρεάζει τη συριακή στάση. Η Κύπρος μάλιστα έχει καταστεί άθλιο ισραηλινό προτεκτοράτο στον τομέα της ασφάλειας.
Το επιχείρημα ότι και η Τουρκία διατηρεί σχέσεις με το Ισραήλ και μάλιστα πολύ στενότερες από αυτές που έχουν η Ελλάδα και η Κύπρος καταρρίπτεται πολιτικά από το γεγονός ότι η Αγκυρα από ανοιχτά εχθρικές σχέσεις προς τους Αραβες που είχε στο παρελθόν ακολουθεί πολιτική όλο και μεγαλύτερης προσέγγισης των Αράβων, με τον Ερντογάν να καταγγέλλει με εξαιρετική γενναιότητα ενώπιον της παγκόσμιας κοινότητας τους Ισραηλινούς ως σφαγείς αμάχων Παλαιστινίων, ενώ η Αθήνα, η οποία παλιότερα είχε αμιγώς φιλοαραβική πολιτική, σήμερα οικοδομεί όλο και στενότερες σχέσεις με το Ισραήλ και η κυβέρνηση Καραμανλή σιώπησε εκκωφαντικά μπροστά στα εγκλήματα των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας.
Την αντιστροφή αυτής της πορείας αποξένωσης Ελλάδας και Συρίας επιδιώκει ο Κάρολος Παπούλιας με την επίσημη επίσκεψή του. Γνωστός από δεκαετίες στα ανώτατα κλιμάκια του συριακού Μπάαθ, άρρηκτα συνδεδεμένος προσωπικά με τη χρυσή εποχή των ελληνοσυριακών σχέσεων, χαίρων υψηλής εκτίμησης σε όλο τον αραβικό κόσμο για την επίμονη και αδιάλειπτη προσήλωσή του στην ανάπτυξη των ελληνοαραβικών σχέσεων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος γι αυτή την αποστολή.
Η επίσκεψη λαμβάνει χώρα την κατάλληλη στιγμή, αν και σε περίπλοκη και δύσκολη για τη Συρία συγκυρία. Η Δαμασκός έχει ανάγκη συμπαράστασης και στήριξης του ρόλου-κλειδί που έχει στη διευθέτηση του Μεσανατολικού. Η εκ νέου επικράτηση των αμερικανόφιλων δυνάμεων στον Λίβανο συνιστά πλήγμα κατά της συριακής επιρροής στη χώρα αυτή, όπως και η λυσσώδης προσπάθεια Αμερικανών και Ευρωπαίων να αποδυναμώσουν και να στραγγαλίσουν τη μαχητική Χαμάς της παλαιστινιακής αντίστασης. Πόσω μάλλον που ο στρατηγικός εταίρος της Συρίας, το Ιράν, κλυδωνίζεται βίαια από εσωτερική κρίση που μπορεί να επιφέρει τελικά την κατάρρευση του ισλαμικού καθεστώτος και την εκ νέου υποταγή της Τεχεράνης στις ΗΠΑ.
Η ελληνική έμπρακτη αναγνώριση του ηγετικού ρόλου της Συρίας στην περιοχή μέσω της επίσκεψης Παπούλια συνιστά κίνηση που ο Μπασάρ αλ - Ασαντ σίγουρα θα εκτιμήσει.
ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΑΒΕΣ
Μοναχική πορεία σε πολιτική έρημο
Από την πρώτη στιγμή που εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κάρολος Παπούλιας προσπαθεί να αναθερμάνει την αραβική πολιτική της Ελλάδας, στο πλαίσιο φυσικά που του επιτρέπει το Σύνταγμα. Αλλεπάλληλες οι επισκέψεις του σε αραβικές χώρες για να ανοίξει δρόμο στην κυβέρνηση. Απογοητευτική όμως η κυβερνητική ανταπόκριση, μπορούμε να διαπιστώσουμε μετά από τέσσερα χρόνια.
Μοναχική πορεία του Κ. Παπούλια σε πολιτική έρημο, καθώς ο πρωθυπουργός αρνείται να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες Μία και μοναδική φορά πάτησε το πόδι του σε αραβική χώρα αυτή την τετραετία ο Κ. Καραμανλής κι αυτή για λίγες ώρες (!) - στο Εμιράτο του Κατάρ για να πουλήσει την Ολυμπιακή. Αν αυτό λέγεται αραβική πολιτική...
Οικονομική... μακαριότητα!
Λαμβάνει κάτι ασήμαντα επί της ουσίας μικρομέτρα, πολλές φορές αντιφατικά μεταξύ τους, ενώ είναι σίγουρο ότι έτσι όπως πάει, προϋπολογισμό δεν... κλείνει!
Πρόκειται, πλέον, ή για πλήρη ανικανότητα διαχείρισης της οικονομικής κρίσης ή για σκόπιμες αναβολές (παρότι βρισκόμαστε στο απροχώρητο) στο πλαίσιο κάποιων εκλογικών σχεδιασμών. Αλλη εκδοχή δεν υπάρχει... Χωρίς δραστική περικοπή της δημόσιας σπατάλης (τίποτα δεν γίνεται επ αυτού) και αύξηση των δημοσίων εσόδων, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου μεταρρυθμιστικού σχεδίου για τη δομή και τη λειτουργία του κράτους, η χώρα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολες στιγμές.
Σε μας το πρόβλημα δεν εστιάζει τόσο στον χρηματοοικονομικό τομέα όσο στον δημοσιονομικό. Εχουμε κρίση με καθαρά εσωτερικά χαρακτηριστικά. Είμαστε εγκλωβισμένοι σ' έναν «κλοιό» ελλειμμάτων, χρέους, έλλειψης ανταγωνιστικότητας, και ανάγκης για κοινωνική συνοχή που δεν αντιμετωπίζεται μόνο ή κυρίως με εισπρακτικά μέτρα, αλλά με μεγάλες μεταρρυθμιστικές τομές.
Στην Αμερική και στην Ευρώπη μιλούν για ανάκαμψη σε ορατό χρόνο. Υποστηρίζουν ότι ο συστημικός κίνδυνος κατάρρευσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, μέσω των κρατικών βοηθειών, απεφεύχθη.
Στην Ελλάδα όμως η κρίση δεν εστιάζεται στον χρηματοοικονομικό τομέα. Υπάρχει το ενδεχόμενο, την ώρα που άλλες χώρες θα ανακάμπτουν, εμείς να βουλιάζουμε στην ύφεση, με τραγικές κοινωνικές συνέπειες. Οι δείκτες και τα μηνύματα από τους χώρους της πραγματικής οικονομίας είναι εξαιρετικά ανησυχητικά και επεκτείνονται, όπως είναι φυσικό, με ραγδαίο τρόπο και στον τομέα των υπηρεσιών.
Μέσα σ' αυτό το εκρηκτικό οικονομικό πλαίσιο, η κυβέρνηση εμφανίζει μια απίθανη μακαριότητα. Ασχολείται με τον... Μανώλη. Ο Καραμανλής «μαδάει τη μαργαρίτα του ανασχηματισμού» και επικρατεί μια γενική αφασία.
Αντί για τα «σπουδαία και τα σοβαρά» που έπρεπε να είναι η καθημερινή μας πολιτική ατζέντα, τυρβάζουμε περί άλλα. Πόσο μπορεί άραγε να διαρκέσει αυτό; Πόσο μπορεί ακόμα να αντέξει ο τόπος;
Πρέπει τα πράγματα να «κινηθούν». Και έτσι όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση, άλλος τρόπος από εκλογές και πολιτική αλλαγή δεν φαίνεται να υπάρχει.
Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου
panpan@pegasus.gr
Η «ασπιρίνη» της απεργίας
Και στο μεταξύ η κρίση βαθαίνει. Μετά την ιδιωτική τηλεόραση και την ιδιωτική ραδιοφωνία βρεθήκαμε να χάνουμε αναγνωστικό κοινό και διαφημιστικά έσοδα κι από τις δωρεάν διανεμόμενες εφημερίδες, αλλά και κύρος και αξιοπιστία από τον κάθε αδίστακτο «τηλεοπτικό αστέρα» που ευτελίζει το επάγγελμα με την ανευθυνότητα και τους ακροβατισμούς του.
Γι' αυτό και το ερώτημα που μοιραία ανακύπτει είναι αν είμαστε ή όχι σε θέση να κάνουμε κάτι το ουσιαστικό. Και φυσικά δεν εννοώ βλακώδεις απεργίες, οι οποίες τίποτα δεν προσφέρουν, αλλά σοβαρή και σε βάθος μελέτη των προβλημάτων, τα οποία αν δεν αντιμετωπιστούν όσο πιο γρήγορα γίνεται, θα οδηγήσουν κάποια στιγμή την έντυπη δημοσιογραφία με μαθηματική ακρίβεια στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Μόνο που η διαδικασία αυτή δεν είναι εύκολη και δεν διεκπεραιώνεται με μεγαλοστομίες για «μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις» και πορείες εκατό μέτρων. Θέλει σοβαρότητα, μεθοδικότητα κι αποφασιστικότητα. Θέλει, δηλαδή, άλλου είδους συνδικαλισμό, τελείως διαφορετικό απ αυτόν που ταλανίζει δεκαετίες τώρα την ΕΣΗΕΑ.
Και πάνω απ' όλα θέλει να καταλάβουμε επιτέλους οι δημοσιογράφοι πως ή θα επιδιώξουμε και θα διεκδικήσουμε έναν ουσιαστικότερο ρόλο στη διαδικασία της ενημέρωσης ή θα παραμείνουμε άβουλοι θεατές των όσων συντελούνται τα τελευταία χρόνια και τα οποία ούτε να τα επηρεάζουμε και, πολύ περισσότερο, ούτε να τα καθορίζουμε επιδιώξαμε ποτέ.
Μας αρκούσε πάντα να είμαστε άβουλοι θεατές όσων συνέβαιναν και να καταφεύγουμε σε ατελέσφορες αντιδράσεις.
Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος
bartzinopoulos@hotmail.com
ΕΘΝΟΣ Γ Ν Ω Μ Η : Αναζητούν σωσίβιο
ΚΑΙ ΠΩΣ να βρει, άλλωστε, όταν το μόνο που απασχολεί υπουργούς και υφυπουργούς, βουλευτές και στελέχη του είναι οι εσωκομματικές διεργασίες και η βεβαιωμένη αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής μηχανής, έτσι ώστε να μην υπάρχει έστω και ένα μέλος της που να πιστεύει σοβαρά ότι υπάρχουν περιθώρια ανατροπής της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας;
ΞΕΡΟΝΤΑΣ, κατά συνέπεια, ότι δυνατότητες ανάκαμψης της κυβέρνησής του δεν υπάρχουν και ότι όλοι σ’ αυτή διακατέχονται από την αίσθηση της προσωρινότητας, ο Κ. Καραμανλής αναζητεί επικοινωνιακό σωσίβιο στον αφελή ισχυρισμό ότι για την κυβερνητική απραξία ευθύνεται το ΠΑΣΟΚ, επειδή, λέει, εμμένει στο αίτημα των πρόωρων εκλογών και θέτει ως όριο τον προσεχή Μάρτιο.
ΘΕΩΡΕΙ ότι ο ισχυρισμός αυτός θ’ αποτελέσει μια βάσιμη δικαιολογία για να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο, αποφεύγοντας να ομολογήσει ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας, η δική του ανικανότητα και η εφιαλτική προοπτική της απόπειρας να συντάξει και να καταθέσει προϋπολογισμό τον υποχρεώνουν να επιλέξει την αποχώρηση από την εξουσία με μια αξιοπρεπή και διαχειρίσιμη, όπως ελπίζει και πάλι, ήττα.
ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ο Κ. Καραμανλής ότι έτσι είναι και ότι έτσι θα ερμηνευτεί από την κοινή γνώμη, αλλά δεν έχει περιθώρια άλλης αντίδρασης. Αυτή την πολιτική γνωρίζει, αυτή την πολιτική έχει ακολουθήσει έως τώρα, και αναπόφευκτο είναι σ’ αυτή την πολιτική να προσβλέπει για ν’ αντιμετωπίσει τις δύσκολες μέρες οι οποίες με βεβαιότητα έρχονται.
AΛΛΟ αν δεν αντιλαμβάνεται πως, όταν μια κυβέρνηση αιτιάται την αντιπολίτευση για το γεγονός ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει, προκαλεί δικαιολογημένα τον χλευασμό.
Κροκοδείλια δάκρυα

Του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου.
Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση ας αφήσει κατά μέρος τα κροκοδείλια δάκρυα για την κρίση στον Τύπο και ας λάβει επειγόντως μέτρα πριν να είναι αργά. Με κλειστές εφημερίδες, ας το καταλάβουν, μόνη χαμένη είναι η Δημοκρατία (το τελευταίο αυτό αφορά και την... ακτιβίστρια ΕΣΗΕΑ)...
Σκοτάδι
ΓΙΑ τα χαρακτηριστικά των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σήμερα έχουν γραφεί πολλά και επιβεβαιώνονται και από την προκήρυξη της Σέχτας των Επαναστατών που δημοσιεύουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ».
ΛΙΓΟΤΕΡΟ πολιτικές, με λιγότερο επεξεργασμένες ιδεολογικές διακηρύξεις αλλά εξίσου αποφασισμένες και με μια ωμότητα που ώς σήμερα δεν την είχαμε ξανασυναντήσει.
ΓΝΩΣΤΕΣ πια είναι και οι ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Μέσα στον εφησυχασμό που προκάλεσε η εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη εγκαταλείφθηκε η Αντιτρομοκρατική στην τύχη της.
ΕΚΕΙ που επιλέγονταν στελέχη με βάση τις ικανότητές τους και με πρόσθετη εκπαίδευση αλλά και αμοιβή άρχισαν οι ρουσφετολογικές τοποθετήσεις με μόνο στόχο τα πρόσθετα χρήματα.
ΤΑ πεπειραμένα στελέχη μετατέθηκαν σχεδόν στο σύνολό τους, οι διοικητές άλλαζαν σαν τα πουκάμισα και οι μικροομάδες των λογής λογής αυτόκλητων επαναστατών ανδρώθηκαν και μετεξελίχθηκαν σε κανονικούς τρομοκράτες.
ΑΝ αυτά όλα είναι λίγο πολύ γνωστά, εκείνο που εκπλήσσει είναι η εμμονή της Αστυνομίας σε ξεπερασμένες πρακτικές.
ΜΕΤΑ το τελευταίο χτύπημα είχαμε τις ίδιες διαρροές για δήθεν υπόπτους που είναι υπό παρακολούθηση όταν όλοι ξέρουν ότι οι έρευνες βρίσκονται στο σκοτάδι.
ΟΣΟ για την περίφημη Σκότλαντ Γιαρντ ήρθε πράγματι, οι προτάσεις της όμως ναυάγησαν στα συντεχνιακά συμφέροντα των κάθε είδους υπηρεσιακών παραγόντων.
ΚΑΙ όπως φαίνεται όλα θα παραμείνουν ως έχουν ώς το επόμενο χτύπημα που διαφαίνεται με ακρίβεια από την προκήρυξη!
Απειλούν με νέο αίμα
Xτυπήματα κατά πολιτικών και δημοσιογράφων προαναγγέλλει η Σέχτα Επαναστατών
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ματίνα Ηρειώτου
Τ ην τρίτη τους προκήρυξη τα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης- που πρωτοεμφανίστηκε τον περασμένο Φεβρουάριο (ανακοίνωση νούμερο 3, τιτλοφορείται)- είχαν αφήσει στον λόφο του Στρέφη, ένα CD μέσα σ΄ ένα πρόσφατα κατεστραμμένο καφάο.
Και αυτό το κείμενο των τρομοκρατών αποτελεί μανιφέστο απειλών. Στο τρίτο κατά σειρά κείμενό της- η πρώτη ανάγνωση δείχνει ότι ο συντάκτης (ή οι συντάκτες) δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τις προηγούμενες προκηρύξεις- η Σέχτα απειλεί ευθέως τους μάρτυρες της δολοφονίας του αστυνομικού στα Πατήσια και τη Σοφία Κυριακίδου, βασική μάρτυρα στη δίκη του ΕΛΑ. Με ωμές και κυνικές διατυπώσεις, οι τρομοκράτες λένε ότι «έχουμε πόλεμο, όχι πάρτι» και προαναγγέλλουν νέες δολοφονίες εξίσου κυνικά: «Προωθούμε την επαναστατική βία και κατ΄ επέκτασιν τις ένοπλες δολοφονίες εναντίον του ανθρώπινου δυναμικού του συστήματος (...) Θα χτυπάμε όλους τους κυρίαρχους μηχανισμούς, τους θεσμικούς φορείς και τα πληρεξούσια άτομα».
Η περιγραφή της δολοφονίας«ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ιστορία του αντάρτικου πόλης» χαρακτηρίζουν οι τρομοκράτες την εν ψυχρώ δολοφονία του 41χρονου υπαρχιφύλακα Νεκτάριου Σάββα.
Σπεύδουν, μάλιστα, να διαψεύσουν την ύπαρξη γραπτού μηνύματος το οποίο ερευνά η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, λέγοντας ότι οι πληροφορίες που αφήνονται να διαρρεύσουν προκειμένου να περάσει πιο εύκολα το νομοσχέδιο για τα καρτοκινητά.
«Κάνουμε πόλεμο, όχι πάρτι για να μας κατηγορείτε ότι ήρθαμε ακάλεστοι», λένε κυνικά οι τρομοκράτες που περιγράφουν τη δολοφονία του αστυνομικού της αντιτρομοκρατικής ως εξής: «Ενας ένοπλος σχηματισμός του εκτελεστικού μας βραχίονα πλησίασε τ΄ αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσαν οι αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής και εκτελέσαμε με 24 σφαίρες τον μπάτσο που φρουρούσε το σπίτι της ψευδο- μάρτυρος Σοφίας Κυριακίδου.
Προσεγγίσαμε, λοιπόν, το στόχο και αφού ελέγξαμε περιμετρικά το χώρο της επίθεσης, εκτελέσαμε το σχέδιο της οργάνωσής μας και αποχωρήσαμε με επιτυχία».
Οι τρομοκράτες αναφέρονται απαξιωτικά στην Αντιτρομοκρατική, που «αυτοπαρουσιαζόταν ως η ελίτ του αστυνομικού σώματος, παρόλο που έχει μηδαμινές επιτυχίες στο ενεργητικό της».
